Swing

στην ταράτσα
το πάρτι
σε ήχο τζαζ και σουίνγκ
νέοι
χωρίς καμία οφειλή
παρά μόνον
στον έρωτα
ζευγάρι
φέρνει όμορφα στροφές
εκείνη με χαμόγελο
δουλεύοντας το μύθο
κεριά και φώτα
ένα σαξόφωνο
σαν μακρινή μπουρού
κι άλλοτε
ένα νησί που ξεπροβάλλει
ξαφνικά απόβραδο
καπνίζοντας παρατηρείς
πώς μπορεί
όλα να γίνονται δυνατά
ξενυχτώντας πάλι
με την προσμονή
τα χέρια μου δεν έχουν
πού να ακουμπήσουν'
η γλώσσα μου
σαν μια νιόβγαλτη πεταλούδα
που δεν ξέρει
πώς να συλλαβίσει
την ομορφιά και το θάνατο
επίφοβες προειδοποιήσεις
σήματα κινδύνου
μα, τι νόημα έχει αν
δεν απλωθώ
σαν ένα απαλό σύννεφο
να τυλίγω το σώμα σου
σαν πρωινή δροσιά
και σαν ψίθυρος στα φύλλα
ποιος ο λόγος που στέκει
δεν περιγράφει ασθμαίνων
να μείνω πίσω και να καταλύσω
στο δικό σου ξωκλήσι
γλυκά φιλώντας μα
όχι σαν εικόνα
όχι αντανάκλαση
αλλά αδράχνοντας
τους σμιλεμένους ώμους
περισφίγγοντας
τους δυνατούς γλουτούς
γυναίκα
έχεις τη δύναμη
να με κάνεις να παραδέχομαι
όλο το είναι του κόσμου
στην αινιγματική σου κατάφαση
στο επιτηδευμένα χαλαρό
κάτω χείλος
στο ευθύ επικίνδυνο βλέμμα
προετοιμάζοντας προσεχώς
νύχτες που θα μεστώνουνε
στα χείλη σου
οι δροσεροί καρποί
του έρωτά μου