Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μισή ώρα

Δος μου μισή ώρα
βάζω κάτι πρόχειρο
και είμαι εκεί
βλέπω πέρα
έναν καθαρό ορίζοντα
δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο
παρά ένα άσπρο μπλουζάκι
ένα γελαστό βλέμμα
βλέπω από μακριά
διακρίνω τα χέρια
το κραγιόν
κατέβασε το παράθυρο
θέλω να σε φιλήσω
έτσι τώρα
να κρεμαστώ
από την πόρτα
και να χωθώ
όλο μου το σώμα
σαν εισβολέας
θα έρθω
και θα κατοικήσω
στα γυμνά σου πόδια
γυναίκα
περιμένω καιρό
αβάσταχτα μεγάλο
το διάστημα ανάμεσα
στο σ' αγαπώ
και στο έρχομαι
ανεβαίνω
άναψε εσύ τα κεριά
κατέβασε τα στόρια
βολέψου στον καναπέ
να σε βλέπω
έτσι υγρά
νωχελικά
καμία άλλη εικόνα
αντάξιά σου
κορμί μου
για σένα περιφέρω
τον πόθο μου
από δωμάτιο σε δωμάτιο
έλα και πλημμύρισε με
σκέπασέ με
κι άφησέ με
χωρίς τέλος
να γίνομαι
 εσύ

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Terminal

Εμπρός, όλοι όρθιοι να επευφημήσουμε ζωηρά στην τελική αναμέτρηση δεν υπάρχει νικητής ούτε και γέρας μα ο αγώνας δόθηκε η κούρσα κερδήθηκε τα καλύτερα μείνανε πίσω όπως κάτι σημάδια που βάζεις στη διαδρομή και ξέρεις ότι οδηγούν στα ξέφωτα των αναμνήσεων Εμπρός με μία ιαχή θριάμβου ν' αποθέσουμε  λίγες κόκκινες παπαρούνες τι είναι η εποχή που θριαμβολογεί το εφήμερο  κι ανεπανάληπτο  της άνοιξης που ήρθε δύσκολα κι εύκολα θ' αποδράμει αφήνονας πίσω χιλόμετρα δρόμο πόνο και δάκρυ κι αλλοτινή χαρά δίκαια μοιρασμένα
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

ειμαι

είμαι μ' αυτούς που το μπαλκόνι τους βλέπει στον ακάλυπτο με τους χλιαρούς μπανάλ και γλυκανάλ στίχους μ' αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά με όσους ξεχνιούνται και δεν ξεχνούν με τα υπολείμματα  των γιορτινών συνάξεων και το χλιαρό φως του αποκαλόκαιρου με όλα όσα εγκλωβίζονται σ 'ενα μεσαίο φάσμα κι ούτε θα ψηλώσουν ποτέ\ ούτε και θα χαθούν στα χαμηλά μόνο θα περιφέρονται εκεί στη χώρα του ενδιάμεσου με δίχως λόγια δίχως θάματα δίχως άξια λόγου τ' αγαπώ αυτά τα διαπιστευτήρια του ολίγου που η μετριότης των γεμίζει κενά αιώνων σαν τη λάσπη που συγκρατεί τους προπετείς ογκόλιθους και λίγο αν λείψει απ' τους αρμούς σωριάζονται όμορφα όλα του κόσμου τα σπουδαία  
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Χειροκρότημα

δεν πρόσεχε όλο πατούσε σε κάτι κενά κάτι ρωγμές άηχες ένα φάσμα άπλωνε άρρωστο φως έβρεχε σκόνη λέγανε πως θα περάσει υπομονή είναι ζήτημα... εξαρτάται απ' το μέτρο σύγκρισης για άλλους ένα κλείσιμο του ματιού για άλλους μια ζωή θα περάσουν όλα δεν θα σκέφτεσαι πια αν και ίσως κι εφόσον ο μαστρωπός χρόνος ασελγεί στο ανυποψίαστο σώμα παρατάσεις και παραστάσεις ο πιανίστας σκύβει επάνω από το κύμβαλο κι αναμετράται με το φοβερό κενό των παύσεων πριν το τελειωτικό χειροκρότημα
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα