Δεν το ξέρεις;

Να βάλεις το φαγητό
στο ψυγείο
εγώ πάω στη δουλειά
θ' αργήσω
να σε περιμένω
δεν ξέρω
τα ρούχα μου είναι στη ντουλάπα
βλέπεις αφήνω πράγματα
ξέρω,
γιατί τότε μ' αγκαλιάζεις έτσι
φοβάμαι
όλα γίνονται καμιά φορά
τόσο ύπουλα
εισχωρούν
και ξαφνικά βρίσκεσαι
πίσω από μία πόρτα που κλείνει
να ζήσεις πάλι και πάλι
αποχαιρετισμούς
αναχωρήσεις
μα δεν φεύγω
ξέρεις πως πάντοτε
εγώ έμενα πίσω
πλανημένη
αυτός ο χώρος μου ανήκει
δεν θ' αφήσω
τίποτα να μου τον πάρουνε
κι εσένα
ως σ' έχω δικό μου
θα σ' έχω με κάθε τρόπο
ξέρεις,
την άλλη μέρα
με οδήγησες σε ανύποπτα
ύψη και βάθη
υπήρξα για λίγο
ένθεος και λυτρωτής
διάπυρη ρομφαία
σε πορφυρό ανθισμένη κήπο
τώρα μ' αφήνεις και κυλάω
δεν μπορώ να το σταματήσω μόνος
δεν ξέρεις πολλά '
δεν θα καταλάβεις τίποτα
ό,τι επιθυμώ
γίνεται απτό μόνο
μέσα από μένα
αν
δεν μπορείς να με περιβάλλεις
αν αποκαρδιώνεσαι και αποκάμνεις
άστοχα  παραδέρνοντας στο περί
δεν θα σου δώσω εγώ το πέρασμα
ψάξε να το βρεις
πρέπει να με δημιουργείς
κάθε φορά
όλο και καλύτερα
μην περιμένεις έτοιμα
θα έχεις τις ευκαιρίες σου
ποτέ δεν σε άφησα ν' αναρωτιέσαι
αν υπάρχει άλλη διέξοδος
πάντοτε για σένα
έριχνα ξανά νέο σπόρο
και βλάσταινα το ίδιο μου
το κορμί
με τα χέρια μου σμιλεύω
το νέο σου πάθος
κι αν πέφτεις
δεν πειράζει
αν δεν ματώσεις
πώς θα φτάσεις στον μυστικό κόλπο
που
θα σε ανταμείψει
πετώντας όλα τα ρούχα
θ' αφεθείς στο νέο βάπτισμα
δενξέρεις πια
πώς αυτό από μένα
να το κερδίζεις κάθε φορά;