Μη διστάσεις

Να μπορώ
όλα
κάθε ώρα
να στα δώσω
καθαρή επιθυμία
να μην χρειάζεται
πώς και γιατί
μα, διάολε,
τι παριστάνεις
στάσου λίγο
δες,
άκουσε, επιτέλους
πρέπει να ακούς
κι αν σε οδηγεί αυτό το πάθος
μάθε γι' αυτό
πρέπει να μαθαίνεις κάθε φορά
μπαίνεις στο δωμάτιο
και σε περιβάλλει
μια κοριτσίστικη μυρωδιά
άρωμα διάφανο
διαυγές υγρό, υπέροχα ευχάριστο στη γεύση '
άφησέ με
να έρθω πιο κοντά
εκεί που ποθώ
να βρεθώ
θέλω να έχω επαφή
τα χείλη κι η γλώσσα
ιχνηλάτες
προχωρώντας σαν τυφλός
με τόση βεβαιότητα
ξέρεις πού οδηγείς
στη θάλασσα
της μόνης αίσθησης
ας ήμουν και πάλι
κατακτητής κι απόλυτα
ορισμένος
συνδεδεμένος επάνω σου
είναι πράγματα τόσο προφανή
ωστόσο, καμιά φορά
φοβάσαι μη χάσεις
αυτή την αίσθηση
και τη χάνεις
αποσβωλομένος
ναυαγώντας στο αναίτιο
μένοντας σ' ένα
ακατανόητο μεταίχμιο
δεν ζητώ τίποτα άλλο
παρά έναν δρόμο
που χαράσσουν τα χείλη σου
να  ξαναβρώ τον τρόπο
να μπορώ να σ' αγκαλιάσω
χωρίς καμία σκέψη
καμία απ' τις γνωστές μου λέξεις
δεν θα είναι απαραίτητη
όταν απολύτως αναγκαία
θα γλιστρούν επάνω μου
τα στιβαρά χέρια
ένα ένα
κάθε δάχτυλο
περνώντας αργά από το στόμα μου