Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Διηνεκές

Θα ζούμε
με παγωτά και έρωτα
το χειμώνα
θα λιώνουμε το χιόνι
ανάμεσα σε θορυβώδη
υγρά φιλιά
ένα μισό
κι άλλο ένα
θα κάνουν έναν ολόκληρο
γλιστερό γαλαξία
μπλεγμένα μέλη
σιρόπι σοκολάτα
και καυτές φράουλες
στον ουρανίσκο
χαϊδεύοντας
τα χείλη
ονείρωξη του καθημερινού
θα ερωτοβατούμε
διαρκώς
σε ύπνο και ξύπνιο
να μην πληρώνεται ποτέ
να γεύεται'
και να έχει
θα σ' έχω
αγαπώντας χωρίς
καμία σύνεση
θα με ενθυλακώνεις
στον υπερθετικό
στο περιθώριο
θα υπάρχει
το περίγραμμα
που να περιλαμβάνει όλα
τα υπόλοιπα, πλην όμως
τα πλέον απαραίτητα
αναγκαία:
σμίξη,  πνοή από στόμα σε στόμα
κλείνοντάς σε ερμητικά
ανάμεσα
μαλλιά και ρούχα
ανακατεμένα
γεύση  και άρωμα
νέκταρ των θεών
ρέοντας στα δάχτυλα
και τους ιχθύς
στην επίγευση
πράγματα πρωτεϊκά
και απλά
γαμώντας υπογάστρια
το μυαλό
πριν και μετά
και εις το διηνεκές
σώμα


Απόψε, για άλλη μια φορά, μια ίσως από τις πιο ερωτικές φωνές και παρουσίες σ' ένα όμορφο beat...



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά