Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

24

Είκοσι τέσσερις ώρες
και λίγα λεπτά
έτσι
όπως γράφω καλή μέρα
ώρες που
δεν υπήρξαμε
σε παρένθεση
δεν ήταν μια
υποσημείωση
στιγμές που
ήμουνα μέσα
τόσο σε μένα
όσο και σε σένα
πόσο περισσότερο
γίνεται
να είσαι
αληθινά
πέρα για πέρα
επειδή το θέλεις
και το θέλω
ας μην φορτώνουμε
τη λογική
με το συναίσθημα
που δεν αναλύεται
δεν προσαρμόζεται
δεν εφησυχάζει
αυτός που θέλει
δεν εφησυχάζει
επιθυμεί
κι όσο περισσότερο
επιθυμεί
τόσο κυριεύεται
απ' τη μανία
του ανικανοποίητου
δεν μπορούσα
να μείνω σπίτι
βγήκα και περπάτησα
πέρασα μέσα
από δρόμους ήσυχους
όμορφα τακτοποιημένα
Κυριακάτικα βραδινά
σε αυλές και βεράντες
καλησπέρες
ευγενικές στους γείτονες
κι εμείς
διασχίζοντας
δρόμους και λεωφόρους
είκοσι τέσσερις ώρες
μια εβδομάδα
κυνηγώντας
προθεσμίες
συναντήσεις
μπαίνοντας ξανά
στο περιθώριο
εκούσια
του  χρόνου
δεν ορίζω
δεν ορίζεις
αλλά
ήταν αληθινά
για μια μέρα όλα
απλά
κατανοητά απόλυτα
με την αφή
το σώμα
το στόμα
τίποτα απολύτως
περιττό
τίποτα τετριμμένο
καμία συγκατάβαση
μόνο πλήρες
ζεστό, υγρό
θεσπέσια πάλλοντας
με τη φλέβα
της ζωής
έτοιμη να εκραγεί
ποιος την αντέχει τόση
επιθυμία
και των αισθήσεων επανάσταση
τόσο γλυκό και πικρό
στη γλώσσα
και να καίει
θα καούμε, αγάπη μου
θα γίνουμε ένα ηλιόλουστο
παρανάλωμα
όσο κι αν πέφτουμε
στο δροσερό κόλπο
το νερό θα στεγνώνει
επάνω μας
πριν δροσίσει
θα καιόμαστε
αυτή είναι η χάρη
που μας δόθηκε
και θα λιώνουμε όμορφα
ο ένας
στην αγκαλιά του άλλου
σαν ουσία μία
και συνουσία
ψυχών τε και σωμάτων

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά