Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μέλλι

Όχι άλλο
πρέπει δεν πρέπει
αν επιθυμώ
θα γράφω
μέλλι
να το έχω
στο στόμα μου
σε όλο το σώμα
αν επιθυμώ
θα απλώνω κάθε μέρα
επάνω σου πράσινα φύκια
θα βγαίνω στην πόρτα
γυμνός
θα δειπνώ
στην υγρή λόχμη
θα μιλάμε και
θα χαϊδεύω
την κάθε μου ψευδαίσθηση
σε στύση
δεν θα κοιμάμαι παρά
αφού υποβληθώ
στην τιμωρία
των χειλιών
ένας κύκλος αέναος
επαναλαμβάνω
ανοίγω διπλώνω
εκτείνω, συγκλίνω
παίζω και χάνομαι
αν επιθυμώ
θα σ' έχω δική μου
και με  κλειστά
και με ανοιχτά διάπλατα μάτια
θα ακουμπώ
στις δυνατές σου πλάτες
όποτε το θελήσω
θα φτάνω σε σένα
σε ένα νανοσεκόντ
γλιστρώντας
μέσα στη νύχτα
μέχρι το
ανοιχτό κελί σου
γλιστρώντας στο
απαλά αρωματισμένο
εσώρουχο
βρίσκοντας έναν
σίγουρο δρόμο
στο πιο υγρό σκοτάδι
αν επιθυμώ
ζω μια για πάντα
όπως το ξέρεις
με την ίδια εμμονή
που είναι
μέσα στο εγώ μου
ολόσωμη
στιλπνή, εκρηκτική
όπως μόνο εσύ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά