Ας είσαι

Σε αναμονή
κόμμα, άνω τελεία
φτερά βρεγμένα
χτυπώντας απεγνωσμένα
επάνω στα κράσπεδα χρόνια
τιμωρώντας
στην απόσταση
διεκδικώ
κάνω να συμβεί
εποχή που ήτανε κάποιος
να περιμένει
καθώς δεν επιστρέφουν
απ' τις θολές θεωρίες
όσο να σε κρατάω
ζωντανή στα χέρια μου
όσο και να κρυώνει το βράδυ
προετοιμάζω το νερό από καιρό
όλη την εβδομάδα
απλώνω το στρώμα
κάτω από έναν έναστρο ορίζοντα
που δεν είχα εγκαίρως
ν' αποδώσω
τρέχω γύρω γύρω
απ το τραπέζι
κάθε βράδυ
συγκεντρώνοντας
τα ψιχία του άπορου βίου
αναμένοντας
μία, δύο, τρεις
έφτασε, έρχεται
τότε με μια μεγάλη ανάσα
ξεχύνεται γυμνή γλιστρώντας
από τα έσχατα
αναζητώντας σωματικά
τα κύρια σημεία
επαναφέροντας
ήμουνα έγκλειστος
η κάθε μέρα περνούσε
ανεπίστροφα
κι εγώ πήγαινα και πήγαινα
πάντοτε το ίδιο δρομολόγιο
πώς να σε αιφνιδιάσω
ούτε τα πιο απλά
δεν μπορώ να τηρήσω
ήτανε μέρες που έστεκαν
στο ύψος των καλοδουλεμένων
ανθρώπων
με το σφρίγος της βεβαιότητας
και την αισιοδοξία της απουσίας
του μάταιου
πέντε και δέκα
γιατί να βιαστώ
γρήγορα θα έρθει και θα περάσει
ας μείνουμε
ας πάψει πια αυτή η επίγνωση
ας ξημερώνει χωρίς άλλο
πώς και γιατί
να είσαι σήμερα
ο μοναδικός μου λόγος
και να μην το ξέρω
πως το ξέρω