Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Προτού να γίνεις

Κάποτε
τίποτα δενείναι
υποφερτό
ζεσταίνομαι
τριγυρίζω ένα γύρο
όλα τα σκορπάω κάτω
να κυλιστώ
στο σκονισμένο δάπεδο
βλέποντας τα πράγματα
ανεστραμμένα
από κάτω
κάποτε
δεν είμαι πουθενά
και σε αναζητώ
έπειτα λέω
δεν πρέπει να σκέφτεσαι
όλα είναι καλά καμωμένα
αγγελικά και άγια
και γαμημένα τέλεια
που
όσο να ναι
εμείς οι ατελείς
πώς να παρακολουθήσουμε
το απόβραδο
κοντοσκέκονται
με τα αυτοκίνητα
χωρίς ήχο
μόνο για το τελευταίο φως
της ημέρας
σε μια στροφή
θα έλεγα ορκίζομαι
πως είδα το φάσμα
μιας γυναίκας
έτρεξα ένα γύρο
δεν ήθελα, το ξέρεις
να πάρω γρήγορα
το δρόμο της επιστροφής
οι ώρες τελειώνουν
με την επίγνωση αυτή
μεταγγίζω το σώμα μου
στο σώμα σου
σ' ένα διαρκή αγώνα
ενάντια σε χώρο
σε χρόνο
σε περιθώρια
σε επιθυμία
δεν άντεξα
μία και μισή
οσμίζοντας τονλίγο αέρα
που εγκλωβίστηκε
με το δικό σου άρωμα
παραδόθηκα αμαχητί
μόνο και μόνο
με τη σκέψη
χωρίς καμία απολύτως
κίνηση
έχυσα τα μυαλά μου
ποτίζοντας
τις λεπτές ίνες
της προσμονής
καιιδιάβηκα γυμνός
μπρος στο παράθυρο
παρελαύνοντας ηρωικά
τον ενύπνιο πόθο σου
και περισσότερο ακόμα
μετά σε αποθύμησα
μα είναι τόσολίγος καιρός...
αλλά δεν είναι
ήτανε ανελέητα πολύ
τα χρόνια που πρόσφυγες
προτού να γίνεις
ορισμός μου
ταυτότητα
συνέχεια
και τέλος μου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά