Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναδύονται

Να μην είσαι κυνικός
μπορούμε να λέμε
αυτό που είναι
χωρίς να σκέφτεται κανείς
πώς θα τα βγάλω πέρα
μπορείς ακόμα
να εμπνέεσαι από πράγματα
για τα οποία
πολλοί θα πουν "ανοησίες"
και δεν θα βρούνε
πολύ σοβαρά
δεν συνάδουν δα
και με τους αριθμούς
που τυπώνουν επάνω μας
και τους λένε ηλικία
στο όνομα λοιπόν
του κάθε λογής αισθητισμού
που μπορώ να αντλώ
από μια τούφα
αναρχικά μαλλιά
μια κορδέλα στο διάφανο σορτσάκι
ένα λυτό λουράκι
στο πέδιλο
τη λεπτή γραμμή στο μαγιό
ένα δάχτυλο βαμμένο
σαν αίμα πηχτό
που λιώνω μέσα στο στόμα μου
σ' ένα φόρεμα που ανεμίζει
και δεν μπορώ πάραυτα
ν' αγγίξω λυσσασμένα
από κάτω
στην πλάτη και το λείο δέρμα
που πάνω του εκλύομαι
ενώ απλώνεσαι σαν αράχνη το σεντόνι
στην ικανότητα να πληρούμαι
παραληρητικά
και μόνο με τη σκέψη
χωρίς καμία εγγύτητα
μόνο με την παραφορά
της εικόνας μέσα
των επιδέξιων κινήσεων και
της επιμέλειας
για την οποία καίω τα
κύτταρά μου με χαρά ανείπωτη
κι απύθμενα βυθίζομαι
ενώ με μιας αναδύονται από σένα
όλα όσα δεν θα μπορέσει ποτέ
με λόγια να πει ένα στόμα
σε όλα αυτά υπείκω
και με πειθώ τεράστια
ανοίγω προς τα σένα
κάθε θύλακο του κορμιού μου
για να σε δεχτώ
και να με δεχτείς
για ετούτα όλα
και πολλά ακόμα
που κατά καιρούς
πετυχημένα ή μη
μαρτυρώ και ανατέμνω εις το διηνεκές
είσαι
ο μόνος δρόμος
που θα βαδίζω '
επάνω σου
γυμνός κι ωραίος\γαλήνιος και κορύβαντας
απολλώνιος και σάτυρος
κι όσες άλλες ιδιότητες
με έκπληξη
θα μου εξορύττεις
στα μικρά μεγάλα
απογεύματα of our life






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά