Παρουσία

Το ξέρεις πως
δεν γίνεται
πρέπει τώρα να σ' έχω
σηκώθηκα
με τη γεύση σου στο στόμα
έριξα κάτω
όλες τις αναμονές
επιτακτικά σημάδια
της δικής σου παρουσίας
πήρα ένα ένα
τα δικά σου πράγματα
σε έφερα εδώ
παλεύοντας να τιθασεύσω
έντονα και ακραία
ακαριαίες εικόνες
τώρα με έχεις
τα νιώθω όλα
με το σφυγμό
με το σφρίγος
της αδυσώπητης
αέναης παρουσίας
τώρα σε αυτό το πεδίο
το ιερό σημείο
που φτάνεις
και γυρίζεις πάλι πίσω
παίρνοντας
απομυζώντας όλα
όσα μου δίνεις
στα χείλη μου
ένας αγώνας
μια διαρκής κορύφωση
αναστρέφοντας
και γεννώντας
όλο και πιο έντονα
όλο και πιο δυνατά
λυγίζεις τα μέλη σου
δέσμιος
κάνε με ό,τι θέλεις
τώρα
ξανά και ξανά
τα νιώθω που καίνε
σε μια ακτή
που με κατακλύζει εξαίσια
σκύψε μέσα μου
ταλάνισέ με
κλείσε με σφιχτά
κλείνω τα μάτια
όλα είναι αληθινά\
όλα κραυγάζουνε
για σένα
κερδίζω όλο και περισσότερο
όλο και πιο ψηλά
ποιο το όφελος
δεν υπάρχει άλλη επιλογή
θα σου παραδοθώ
κι απόψε
και κάθε ώρα
ζώντας στιγμές
στις παρυφές του ιδεατού
ο αληθινός μου εαυτός
συστέλλεται διαστέλλεται
εκτινάσσεται
στον δικό σου χώρο
κυριεύοντας ανεπιστρεπτί
όλη την έκταση
του πόθου
χωρίς εκτόνωση
μέχρι το ακρότατο σημείο
να με πηγαίνεις
χωρίς τέλος
μόνο στο διηνεκές σου θέλω
εκεί βρίσκομαι
εκεί είμαι
για να σε παίρνω
και να με κατακτάς
έξω από κάθε όριο
και κάθε άχρηστο μέτρο