Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μόνο

Εγώ που θέλω
το μόνο θέλω
να σπαράσσομαι
 και να ελπίζω
να σκύβω
να προχωράω
 να χαράζω με το δάχτυλο
πάνω στο σώμα σου
τις θίνες του πόθου
αδιαίρετου
με τον ιδρώτα
να κατακλύζει
κάθε μου έμπνευση
δε ζω
αν δεν το ζω
χωρίς να ξέρω
χωρίς να έχω
λογική 
χωρίς επίγνωση καμία
παρά
στην έξαψη της επαφής
αδιαίρετο ένα'
όχι δεν με κουράζουν
οι εμμονές μου
με αυτές
θα πορευτώ
αυτό είμαι
που δεν ξέρεις
ως χθες ούτε και γω
το δικό σου εύρημα
ανακαλύπτεις διαρκώς
εξορύσσεις
τη φωτιά μου
στο στερέωμα 
ο ίλιγγος με συνεπαίρνει
στον κίνδυνο του εκτροχιασμού
εκστασιάζομαι
στην έκφραση
στο στόμα
ΘΕΛΩΤΟΒΛΕΜΜΑ
με αυτό μόνο
είναι δυνατόν να διάγω
χωρίς καμία παραχώρηση
η μόνο αλήθεια
που αντικρίζω κατάματα
και δεν με συντρίβει
το πιο μεγάλο δώρο
η πιο διάφανη ψυχή
σαν τον ορίζοντα
μετά τη βροχή
μετά από εσένα
μόνο εσύ

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ειμαι

είμαι μ' αυτούς που το μπαλκόνι τους βλέπει στον ακάλυπτο με τους χλιαρούς μπανάλ και γλυκανάλ στίχους μ' αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά με όσους ξεχνιούνται και δεν ξεχνούν με τα υπολείμματα  των γιορτινών συνάξεων και το χλιαρό φως του αποκαλόκαιρου με όλα όσα εγκλωβίζονται σ 'ενα μεσαίο φάσμα κι ούτε θα ψηλώσουν ποτέ\ ούτε και θα χαθούν στα χαμηλά μόνο θα περιφέρονται εκεί στη χώρα του ενδιάμεσου με δίχως λόγια δίχως θάματα δίχως άξια λόγου τ' αγαπώ αυτά τα διαπιστευτήρια του ολίγου που η μετριότης των γεμίζει κενά αιώνων σαν τη λάσπη που συγκρατεί τους προπετείς ογκόλιθους και λίγο αν λείψει απ' τους αρμούς σωριάζονται όμορφα όλα του κόσμου τα σπουδαία  
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Terminal

Εμπρός, όλοι όρθιοι να επευφημήσουμε ζωηρά στην τελική αναμέτρηση δεν υπάρχει νικητής ούτε και γέρας μα ο αγώνας δόθηκε η κούρσα κερδήθηκε τα καλύτερα μείνανε πίσω όπως κάτι σημάδια που βάζεις στη διαδρομή και ξέρεις ότι οδηγούν στα ξέφωτα των αναμνήσεων Εμπρός με μία ιαχή θριάμβου ν' αποθέσουμε  λίγες κόκκινες παπαρούνες τι είναι η εποχή που θριαμβολογεί το εφήμερο  κι ανεπανάληπτο  της άνοιξης που ήρθε δύσκολα κι εύκολα θ' αποδράμει αφήνονας πίσω χιλόμετρα δρόμο πόνο και δάκρυ κι αλλοτινή χαρά δίκαια μοιρασμένα
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα