Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γιορτές

Οι γιορτές
έχουν συχνά κάτι απ' τις μνήμες
κι απ' το χτες
ευχές
που θα θυμόμαστε ανταλλάξαμε
πώς ήμασταν κι αλλάξαμε
για δες
και σε τραπέζια γιορτινά
κι αν δεν βρισκόμαστε
όλα όσα θα' ρθουνε
σε μια στιγμή ευχόμαστε
να 'σαι καλά
να 'μαι καλά
ένα φιλί είναι τα πάντα
καμιά φορά
συνδαιτημόνες, παραστάσεις
όλα εδώ
μόνο για μας
εσύ το ξέρεις
θα πιω, λοιπόν κι απ΄το ποτήρι σου
και θα 'χω πάντοτε τα ρούχα σου
με τάξη φυλαγμένα
τα πιο πολύτιμα είναι λίγα
ας τα τιμήσουμε
με το σκισμένο σου το τζιν
θα κοιμηθώ
θα σηκωθώ, θ' ανάψω ένα τσιγάρο
όπως συνήθεια το 'χουμε μετά
ένα γλυκό κι ένα ποτήρι
είναι λίγα
αυτά τα ακριβά
που στις γιορτές
γίνονται ακόμα πιο καλά
να τα μετράμε
και μαζί τους να γυρνάμε
όλο και πιο κοντά
όλο και πιο βαθιά
όλο και πιο οριστικά
γι' αυτό σου λέω
πως τις αντέχω τις γιορτές
γιατί αγαπάω πιο πολύ
κάθε στιγμή κάθε φιλί
είμαι πιο σίγουρος
εγώ
γιατί είμαι εσύ







Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά