Πληρώθη

Αυτό που έχω

δεν το έχω

είμαι μόνο

αυτό που γίνομαι

εισβάλλω ορμητικά

και με μια θέληση

που όμοια δεν γνώρισα

να εγκολπώνομαι την αλήθεια

στον πόνο

στα χείλη

όσα δεν χορταίνονται

πλήρωσέ με 

κι άλλο 

ένωσέ με στο άπειρο

μίλησέ μου

άσε με να σου πω κι εγώ

δεν είναι ο λόγος

δεν ψηλώνουμε με αυτά

είναι όσα αγγίζω

είναι που χάνομαι μαζί σου

και πεθαίνω

ανατέλλοντας 

με κόρες διεσταλμένες

θεε μου 

πόσο πιο μακριά να φτάσω

ένα βήμα ακόμα

και φοβάμαι πως

θα νιώσω την ανάσα

τουθανάτουμου

εκεί στο όριο

σαν δίχτυ που με περιβάλλει

κυκλωμένος

με τα νύχια στους ώμους

το άλλο μου μισό

παραδίδω 

ό,τι ήμουν και δεν ήμουν 

δημιουργώντας με

πόσο λίγο

πόση απόσταση μένει ακόμα

να καλυφθεί

με τρέλα 

τα χρόνια προσμετρώντας

τον κενό χώρο και χρόνο

μέσα στο σώμα σου

διασχίζοντας

δεν έχω άλλη μαρτυρία 

να δώσω

τίποτα πιο πολύτιμο

μόνο να μπορώ 

εκ των υστέρων

από τα πόδια 

από τις ρίζες

ν' απομυζώ

νερό και χώμα

κι ανεβαίνοντας ψηλότερα

τους πιο γλυκούς καρπούς

με χοές

ξέφρενα 

μανιασμένα

απόκοσμα

σπάζοντας κάθε όριο

κι ύστερα

δύο γλυκά χείλη

και μάτια γελαστά

πληρώθη η γραφή μου...