Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Φωτεινό διάλειμμα

Γιατί φοβάμαι
να πέσω να κοιμηθώ
νομίζω πως
θα ξυπνήσω κάπου αλλού
που δεν θα έχει φως
με σύννεφα μαύρα
κι έναν ξερό αέρα
να μαίνεται
που θα κάνει να χάνονται
μέσα από τα χέρια μου
τα τρίμματα των τελευταίων
καλοκαιριών
ήταν ένα φωτεινό διάλειμμα
τώρα πέρασε
πάει 
μη λες τίποτα
δίπλωσε τη σελίδα
και κλείσε την πόρτα
μένω πάντα πίσω
πώς να το εξηγήσω
ή δεν μπορώ 
ν' ακολουθήσω
ή ο δρόμος
δεν χωρά τα βήματάμου
μένω πίσω
κι αναρωτιέμαι
κάνοντας κύκλους 
μαζί με την υποβόσκουσα
καταιγίδα
που ξεσπά και δεν ξεσπά
δεν μπορώ να βλέπω
από μέσα
δεν χωράω πουθενά 
εκεί έξω
γεννήθηκα παράταιρα
από λάθος κι από τύχη
παράταιρα υπάρχω
λες και μουχει γραφτεί
να καταλαβαίνω μόνο
τη γεύση του πικρού
και σκοτεινού
γι' αυτό 
σε οσμίζομαι 
επίμονα 
και επίπονα
ναι
είναι επίπονο
να προσπαθείς
να κρατηθείς
από το έσχατο
φωτεινό σημείο
με την παράφορη ελπίδα
του ναυαγού




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά