Καθρέφτης

σηκώνεσαι
και κοιτάς στον καθρέφτη
με τρόμο '
ένα πρόσωπο ξένο
που σε παρατηρεί
που το παρατηρείς
που σε παρατηρείς
τέσσερις η ώρα
πέρα στο βάθος
αχνά σελαγίζει
το πρώτο πεθαμένο φως
και λες
μα αυτό το πρόσωπο
είναι δικό μου
γιατί να με τρομάζει
και γλυκά να με παρηγορείς
και να με καθησυχάζεις
κι όμως να λέω
πάρτε το από δω
αυτή την ξανθιά γλίτσα
που καμώνεται εμένα
α, εγώ δεν είμαι έτσι
με ξέρεις με ξέρω
ποιος ξέρει;
ένα πρόσωπο
φέρει διαδοχικά
τα έσω προσωπεία
εκμαγεία και παλίμψηστα
στην τέφρα του χρόνου
καλυμμένα
όλα αποκαλύπτονται
πέφτουν κάτω σωρό
οι στάχτες'
δεν προλαβαίνω να μαζεύω
η γάτα μου ξερνάει
ακατάπαυστα
τα τρίμματα μιας
μάταιης αυτοπεποίθησης
θαμπωμένες αντανακλάσεις
στον καθρέφτη
ήσουν εκεί πίσω μου
σε έβλεπα μα
δεν με κράτησες
δεν άγγιξες τα αραιά μαλλιά
δεν με συνόδευσες
στη νέα μου επίφοβη κάτοψη
δεν ζητούσα κάτι άλλο
ένα άγγιγμα μόνο
να βγω απ' αυτό το
κοίλο κάτοπτρο
να σε δω αντεστραμμένη
δηλαδή στο κανονικό
να μάθω επί τέλους
τι είναι το σωστό
και τι το κανονικό
να μην έχω άλλα περιθώρια
για λάθη κι αβλεψίες
μου είπε η μορφή που αντίκρισα
δεν μου το είπε αλλά το κατάλαβα'
πως δεν σε ξέρω τάχα καθόλου
κι ο χρόνος στάθηκε στον λαιμό μου
με τη στυφή γεύση
της κούφιας αλαζονείας
κι είπα δενείναιδυνατόν
αλλά ήτανε
είχα μια κόλλα μπροστά μου
πρώτη γυμνασίου
και δεν ήξερα τι πάει να πει εξίσωση
κάτω απ' τη βάση
πώς το λένε τώρα αυτό
θα το κρύψω δεν θα το κρύψω
θα το κρύβω σου λέω
από δω και στο εξής
θα δανειστώ
μια αμοιβαία έκφραση ευαρέσκειας
από δω
μια λάμψη οδοντόκρεμα επιτυχίας
από κει
πασπαλισμένη με λίγη
αναίτια εφηβική απόγνωση
και θα τη βγάλουμε κάπως έτσι καθαρή
ώσπου
έρχεται αυτό το ώσπου
σαν ακίδα κάτω απ' το νύχι
σαν τον αχινό κάτω απ' το βράχο
σαν την απογευματινή μπόρα
και σε βρίσκει
τόσο μα τόσο
απροετοίμαστο
χαζοχαρούμενα παραδομένο
στο απροσμέτρητο
σπασμοί, πυρετός
και μετά
μια γλυκερή
θανατερή σιωπή

Τίποτα δεν θα μπορούσε να μου κάνει περισσότερο απ' το τραγούδι αυτό...