Με τα μάτια

Αν δεν μπορώ να είμαι
ό,τι είμαι
με τις ανοησίες μου
με τα τρίμματα που περιφέρω
συνάζω
έναν κύκλο με μικρά μαύρα βότσαλα
μ' αυτά παίζω
αιωνίως
θεέ μου
δεν έχει περάσει ποτέ
αυτός ο μισός αιώνας
ο χρόνος όλος βρίσκεται
από την αρχή μέσα μου
πρέπει να με καταλάβεις
όλα τα έχω βιώσει
πριν και μετά
ακόμα ξυπνώ τα βράδια
και είμαι στο ντιβάνι
ξέρω πως θα πρέπει
το πρωί να σηκωθώ
και θα πηγαίνω καθυστερημένος
έχω αργήσει πολύ
προτού ακόμα ξεκινήσω
κι είναι αφόρητο
να το ξέρεις αυτό
περίμενέ με
θα προσπαθήσω να διανύσω πάλι
όλη την απόσταση
με μια ανάσα
μαζί σου μόνο
μπορώ να δω σωστά
εκ των υστέρων
όλα να γίνουν λέει
έτσι όπως θα έπρεπε
όπως το ξέρω και το ξέρεις
είναι βαριά αυτή η αλήθεια
με χαρά ανείπωτη
σε περιμένω κάθε βράδυ
δεν έχει σημασία ο τόπος
θ' ακολουθήσω
κάθε σου βήμα
θα γίνεσαι ο καθρέφτης
θα μεγαλώνω μέσα σου
σοφά και όμορφα
βλέπω τον χρόνο
να σκάβει με επιμέλεια
επάνω μου τις αυλακιές
για να ρέει το νερό
επάνω μου ενώνω
κάθε παλιό και νέο
έμαθα από σένα
πως μεγάλωσα πια
μόνο που
δεν θέλω να κοιμάμαι
δεν θέλω να χάνω ούτε λεπτό
θα σου λέω πολλά
μέχρι να πάψει η φωνή μου
κι  αν δεν μπορώ με το στόμα
θα στα φωνάζω με τα μάτια