Μικρή καλημέρα

Ακόμα έχω επάνω μου

το φιλί 

θα καιγόμαστε

καμία θάλασσα

δεν είναι αρκετή

θέλω όλο

το αλάτι

απ' το κορμί σου

κάθε σταγόνα σου

άφησε το χέρι σου

επάνω μου

οδηγώντας

δεν υπάρχει τρόπος

χώρος, χρόνος

που να μην τ' αναζητώ 

συνεχώς κυριεύεις

την αίσθηση

το λεπτό

σπάζοντας τα περιθώρια

ζώντας έξω

από την περίμετρο

η καρδιά μου ανοίγει

και πλαταίνει

προς κάθε κατεύθυνση

ίσως να έχεις δίκιο

μπορεί αυτό να είναι το φυσικό

αλλά

πώς μπορεί το χώμα

να ποτίζεται χωρίς τη βροχή

πώς μπορεί

η βροχή αν δεν αγκαλιαστεί το σύννεφο

κι ήμουν το σύννεφο

περιφερόμενο σε άξενους ουρανούς

έδωσαν οι μοίρες

και βρήκα ένα στρώμα 

μαλακό χώμα

να πλαγιάσω

απ' αυτό το χώμα

κάνοντας ν' ανθίσει

η πιο χαμογελαστή

κι ολόδροση 

μικρή καλημέρα!