Σκιές

Όταν
τίποτα δεν φαίνεται σωστό
ό,τι κι αν κάνω
ό,τι πω
όταν πέφτουν το βράδυ
βαριές σκιές
τίποτα πια δεν μοιάζει
όπως χτες
όταν ξυπνώ
η ώρα τρεις
και λέω πότε θα φανείς
όταν τα λάθη μου μετρώ
μου περισσεύουν
τι να πω
όταν πονώ γιατί πονάς
δεν είναι τίποτα για μας
είναι το σπίτι σιωπηλό
και το ποτήρι μου θολό
να συγχωρείς όσο μπορείς
μα να μη σκέφτεσαι χωρίς
γιατί περάσαμε πολλά
και φτάσαμε ως εδώ, αλλά
πόσα ακόμα δεν σου είπα
κι απ τη ζωή μου ό,τι είχα
εδώ μπροστά σου
τ' αποθέτω
στα μάτια μέσα όταν σε βλέπω
όσα η καρδιά μου μόνο ξέρει
να με κρατάς από το χέρι
να μη φοβάμαι το σκοτάδι
αν έχω το δικό σου χάδι
ξέρω η ζωή πως δεν χρωστάει
κι ό,τι καλό πίσω ζητάει
λες κι είναι αμάρτημα μεγάλο
ό,τι αγαπάς να θέλεις κι άλλο
του έρωτα να 'χεις το σθένος
μη μένεις στη ζωή σου ξένος
φίλα με μόνο άλλα μην πούμε
ποτέ ξανά μην κοιμηθούμε
ποτέ μη βγούμε απ' το σπίτι
μόνο στο φως του αποσπερίτη
ν' αγαπηθούμε όπως ποτέ μας
να μοιραστούμε τις ζωές μας
κι αν πάλι πέσουνε σκιές
να μου γελάς και να με καις
το στόμα σου μες το σκοτάδι
να μου φωτίζει κάθε βράδυ
κάθε βράδυ
κάθε βράδυ
μέχρι που τίποτα από μένα
να μη μείνει
παρά ένα ελάχιστο σημάδι
ώσπου να γίνω επάνω σου
ένα με το κορμί
να μπω στο αίμα σου
να σου ζεσταίνω κάθε ακρότατο σημείο
καμία άλλη επιθυμία
δεν έχω άλλο ουδέ ποθώ
παρά μονάχα
μόνο σε σένα
να χαθώ