Μετέωροι

Μετέωροι
ελπίζοντας
σε μια ξαφνική επέλαση του φωτός
όλα να τα σάρωνε
τη θλίψη\
τα δάκρυα που δε στεγνώνουν
πέφτουν επάνω στο ρούχο
ένας λεκές
απλώνομαι
η λήθη δεν με διαλύει
τα όνειρα που ξεχνώ
με προσπερνάνε το πρωί
κι εκεί ακόμα
σε χάνω
μπερδεύω τα βήματα
οι περαστικοί
τα φώτα
κάτω η παραλία
όλα περνάνε από πάνω μου
θα χωθώ σαντολύκο
θα ξεχαστώ σαντοχθεσινό φως
ακούω τον ίδιο τον ήχο μου
και φοβάμαι ως και να κρυφτώ
θεε μου
σε χρειάζομαι τώρα
εγώ φταίω για όλα
απλώνω τα βαριά μου μέλη
και λυγίζεις
πώς να πετάξεις
σφίγγω τα χέρια
απ'΄το λαιμό σε κατεβάζω κάτω
τι λες τώρα
τι είν αυτά
είναι που ξέχασα
να μεγαλώνω ικανοποιητικά
είναι που δε ρωτάω και δεν απαντώ
θα πεθάνω με όλες τις απορίες
κλειστές μέσα στο στόμα
θεε μου
σε χρειάζομαι
αλλά δεν πρέπει
δώσε μου μόνο
τα μάτια σου να δω
για λίγο\
ακούμπησε στην παλάμη μου
όλες τις νέες σου έγνοιες
δεν θα σου κλέψω
ούτε ένα πέταγμα του ματιού
ήσυχα ήσυχα
θα καθίσω
και θα μετράω
μετεωρίζοντας
ένα δύο
μπροστά καιπίσω
κονταίνω
να, τώρα χωράω νομίζω
στη μήτρα του χρόνου
θεε μου
πόσο δεν ξέρεις
ευτυχώς
δεν μεγαλώνω πιαάλλο
δεν θα γίνω ποτέ
αυτά που μας βαραίνουνε
δενθα ενοχλώ
θα κρυφτώ πίσω
από τον καναπέ
μόνο για ένα σου'
θρόισμα
να τυλιχτώ τον αέρα
πουσκορπάς γύρω σου
να πατήσω στα βήματά σου
κι έπειτα
να σε κλείσωέτσι
μ'  ένα ανοιγόκλειμα
του βλέφαρου
- μα ήδη σ' εχω -
γιαπάνταμέσαμου