Πνοή

μικρό μου

αγαπημένο

κι άλλα πολλά

κάνε το 

όπως το είπες

κι εγώ

υπόσχομαι πως

μ' ένα χαμόγελο

να με θυμούνται όλοι έτσι

αλλά το ζήτημα

δενείναι

τι θυμάσαι

καιτι θα γίνει

τότε

τώρα είναι

όλα αυτά 

που ζητάνε

επίμονα επανέρχεται

κάθε πρωί

μα και το βράδυ

μπορείς και ζεις

άντε λες

μια μέρα ακόμα

κι έχουν χαθεί τόσες

όχι μην το λες

ποιος τι έχασε

εδώ κοίτα

να εδώ κάτω από

αυτό το δέρμα 

με όλη μου την όσφρηση

θα μπω

και θα εισχωρήσω

στους πιο κρυφούς

πόρους

ώστε και το πιο 

σχολαστικό ψάξιμο

να είναι περιττό]

μπροστά στην τόσο επιμονή

μα, το παιδί δεν είναι... 

δεν μπορεί...

πρέπει να το πάρετε απόφαση

ναι, το παιδί

θα ζει

πέρα από τον δικό σας

κόσμο

ας είναι ευλογημένοι

όλοι της γης

οι απροσάρμοστοι

οι ανερμάτιστοι

όσοι δεν κατάφερανποτέ 

ένακαιένα

περήφανα 

με όλους τους παλμούς 

στο κόκκινο

και την καρδιά να

χοροπηδά

κάνοντας τραμπάλσ

σε ξεχασμένο πάρκο

θα υποκύψω με χαρά

στα φιλιά που με

σφαλίζουνε

βυθίζονται πάνω μου

ολόσωμα και με 

όλο το θάρρος 

του έρωτα που 

δεν ορρωδεί

με κατακυριεύουνε

εξαίσια νικημένο

την τελευταία πνοή

λαχταρώντας

στα χείλη σου