Κανονικά

Κανονικά

θα έπρεπε

να κοιμόμαστε

στο ίδιο κρεβάτι

ν' αναπνέουμε την ίδια δροσιά

την αυγή

να μετράμε τα βήματα

στο κρύο πάτωμα

ν' απλώνουμε τα ρούχα μας

να μοιραζόμαστε

τον καφέ

και το τσιγάρο

να φεύγουμε 

για τη δουλειά

να γυρνάμε το βράδυ

σε μια κανονική ζωή

ο έρωτας πάει πεζός

ανεβαίνει στη μηχανή

φορτώνει τις αποσκευές 

στ' αυτοκίνητο

ξεκινά ταξίδια

οι άνθρωποι, αλήθεια, 

ταξιδεύουν

πάνε, έρχονται

γυρίζουν

σ' έχω

έτσι κι αλλιώς

όπου και να πάω

δεν είμαι ποτέ

μόνος

κανονικά

θα είχαμε δυο θέσεις

κρατημένες 

ένα δωμάτιο με θέα

τη γάτα και το σκύλο

άσε τα παιδιά να παίζουν

να καθίσουμε λίγο ακόμα

θα περάσουν μέρες πάλι

λέω πως

το έχω συνηθίσει

αλλά, ξέρεις, 

κανονικά

θα έπεφτα πλάι σου

να ζεσταθούμε

να ενώσουμε τις ανάσες

το σώμα

ιερό και άδυτο

να κάνουμε έρωτα

με τα μάτια κλειστά

μ' αγκαλιάζεις

με κυκλώνεις

βραδιάζει νωρίς τώρα

ήταν όμορφη μέρα

ήσουν ζεστή 

σαν την άμμο

και το νερό 

εξάγνισε κάθε φόβο

θα γυρίσουμε

θα ετοιμάσουμε

τα καθαρά ρούχα

για αύριο

δεν μπορούσα

ούτε να σε φιλήσω

για καληνύχτα

ν' αναρωτιέμαι συχνά

πόσο με θέλεις

να κοιμάμαι

αναζητώντας σε

μέσα στη νύχτα

που το δωμάτιο

παγώνει

ενώ καίγομαι

μέρα με τη μέρα

περισσότερο

κ ι αυτό είναι

πιο πάνω

από κάθε τι

κανονικό

Απόψε ένα εκπληκτικό τραγούδι από τον Dave Gahan και τους Soulsavers, που μακάρι να μπορούσα να προσεγγίσω λίγο τη δύναμη και τη λυρικότητά του...