Η μαντινάδα στο κάτω μέρος

Κι ενώ βαδίζεις
και λες
κάπου έφτασα
να το άνοιγμα
να σε λίγο θα βρέξουμε
τα πόδια μας
κι όσο κατεβαίνεις
προς τη θάλασσα
τόσο να παίρνει και
να συννεφιάζει
κοίτα τα πουλιά
γυρίζουν έναν κύκλο επίμονα
η γάτα κυνηγιέται ανήσυχη
το σπίτι είναι μικρό
χωρά δεν χωρά
έναν τόσο δα αναστεναγμό
βοήθησέ με
να βρω τα πατήματά μου
μπρος σήκω
τι κάθεσαι τώρα
δεν είναι ώρα γι' αυτά
/μα τώρα είναι σου λέω
μεγαλώνω δεν βλέπεις
μπουφάν, κλειδιά κράνος
στοπ για καφέ
η βίλλα της Βεΐκου
στο πρωινό φως
βιαστικοί στο φανάρι
μα γιατί βιάζεσαι
γιατί
πόσες φορές θα στο πω
βιάζουμαι
έχω μια αίσθηση επείγοντος
γρήγορα γρήγορα
μη φύγεις
=
uτρέξε τρέξε
το βράδυ θα έρθει
το κλειδί #
σκάλες, φυσάει
κι ένας αέρας
και το κοριτσάκι που τραγουδά
τι θα φάμε σήμερα;
δεν ξέρω να φτιάχνω\
δεν ξέρω ν' απαντώ\
μου είναι άγνωστη η ερώτηση
τα εις -με σημαντικά
που είσαι
γιατί κρύβεσαι
έλα ας παίξουμε
όχι δεν παίζω
μα ούτε κι εγώ
πώς σου πέρασε
κι εγώ, εγώ που είμαι
που με βάζεις εμένα
τον εγωισμό σου κάνε τον
σκόνη στον αέρα
\καίγονται τα μάτια μου
δεν το βλέπεις
το βλέπω αγάπη μου
δεν ήταν υγρά τα μάτια σου
και δεν έλαμπαν
ήταν στεγνά τραβηγμένα
πίσω στις κόγχες των
δεν είδα τα υγρά σου μάτια
μωρό μου
θα κάνω τα πάντα
ό,τι θες ό,τι χρειαστεί
αρκεί να τα ξαναδώ
τις μελένιες λίμνες σου
για μένα
για μένα
μόνο για μένα
μόνο τότε
θα ησυχάσω
μόνο έτσι
θα γαληνεύει
η ψυχή μου

κι όποιες ποτέ δεν πόνεσε
στου έρωτα τ' αγκάθι
μήτε χαρά που γνώρισε
μήτε καημό και πάθη