Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Επιτρέπεται

Δεν επιτρέπεται
να κάνεις όνειρα
ούτε κι αντέχεται
μισή ζωή
όλα τα λάθη μου
μετράω πρόχειρα
και μου τα σβήνεις
μ΄ ένα φιλί

Ό,τι έχω μάθει
είναι να κρύβομαι
και να μη λέω
πώς και γιατί
ίσως να είναι
που δεν θυμάμαι
κι αποκοιμάμαι
σαν το παιδί

Ήρθαν τα χρόνια
κι άλλα που πέρασαν
πάντα προσπάθησα
να κρατηθώ
με ένα γέλιο
οι φίλοι γέρασαν
κι όλα όσα έπρεπε
να αρνηθώ

Δε μένω μόνη
έχω εσένανε
κι ήθελα τόσο
να είσαι εδώ
εγώ δεν πρόδωσα
ποτέ κανένανε
ποτέ και τίποτα
πια δεν χρωστώ

Θα πέσω πάλι
πάνω στο στρώμα μου
και μες στον ύπνο μου
θα ξεχαστώ
αν στη ζωή
είσαι το χρώμα μου
δος μου το χέρι σου
για να πιαστώ

Δεν επιτρέπεται
να κάνεις όνειρα
ούτε κι αντέχεται
μισή ζωή
όλα τα λάθη μου
μετράω πρόχειρα
και μου τα σβήνεις
μ΄ ένα φιλί

κι ύστερα πάλι
θα ξημερώσουμε
και μ' ένα μήνυμα
στο κινητό
ό, τι δεν γίνεται
να το λυτρώσουμε
κρυφά θα ζούμε
κάθε λεπτό

γιατί τα άδικα
που μας πληγώνουνε
τα 'χουμε αφήσει
πίσω καιρό
τις λίγες ώρες
που μας ενώνουνε
σαν τα κορμιά μας
στήνουν χορό

τότε το ξέρω
ζωή δεν χάνεσαι
κι όλα κερδίζονται
ξανά εδώ
εδώ που αφήνομαι
και το αισθάνεσαι
μόνο για σένα
να γεννηθώ...

Δεν επιτρέπεται
να κάνεις όνειρα
ούτε κι αντέχεται
μισή ζωή
όλα τα λάθη μου
μετράω πρόχειρα
και μου τα σβήνεις
μ΄ ένα φιλί

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά