Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Γυρνάω

Γυρνάω ξανά
κάθε βράδυ
αναβιώνω
στιγμές
κυλάμε στις ράγες
δεν είμαστε
μόνοι
έρχεται ο καιρός
βρίσκεις έναν
προορισμό
το ταξίδι
έχει νόημα και σκοπό
πιάνω το νήμα
ξανά
στη δουλειά
στο σπίτι
βγαίνεις στο δρόμο
λες
ήταν ωραία
κι η άλλη μέρα
που ζήσαμε
έστω και για λίγο
είναι ωραία
και σήμερα
θα σ' ακούσω
θα μοιραστώ
τα λίγα
και τα πολλά
τα φωτεινά
τα πιο γκρίζα
μαθαίνω ν' ακούω
μαθαίνω για σένα
όλο και κάτι
κάθε μέρα
που ζούμε
όχι άδικα
όχι μάταια
με τα χέρια μου
ψηλαφίζω
αναγνωρίζω
κρατώ την αίσθηση
μέσα μου
δική σου
δεν είσαι μόνο
μια εικόνα
έχω πολύ περισσότερα
ν' ανακαλύψω
δεν υπάρχει
εκ των προτέρων
εκ των υστέρων
τώρα δα
συντελείται
κάθε στιγμή
μια μικρή
μεταμόρφωση
 πολλά μικρά
τμήματα
από σένα
από μένα
κάνουν αυτό
που λέμε
κόσμο μας
πέφτω να κοιμηθώ
με το κορμί
να ζητά
το περισσότερο
με την καρδιά μου
να γεύεται
τη γλυκιά προσμονή
αυτό που θέλουμε
κι επιθυμούμε
τόσο στέρεα
τόσο ζωντανά
είσαι εδώ
δεν είσαι μόνη
αλλά είσαι
η μόνη
αυτό για πάντα
θα στο οφείλω
θα προσπαθώ
αντάξια
να το επιστρέφω
γράφω ημερολόγια
αυτό μπορώ
όταν δεν μπορώ
να σ' έχω στα χέρια μου
αυτό θα κάνω
απόψε πάλι
συγχώρεσε
τη μανιέρα μου
ο έρωτας είναι πάντα
παραπάνω
απ' ό,τι μπορώ
να περιγράψω
αλλά αυτό που μπορώ
απόψε
αφειδώλευτα
θ' αφήσω
μέσα σου




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά