στα μάτια

Τρέξε 

τρέχω μαζί σου

τι μας σταματά

ένα επίπεδο πιο πάνω

ένα σκαλί παραπάνω

για να σε φτάνω

για να ολοκληρώνομαι

ψηλώνοντας

διαπερνώντας

τώρα είμαι

έρχομαι 

το μέσα που νιώθω

να διαστέλλεται

και να συστέλλεται

κράτησέ με  έτσι

όπως ξέρεις

να μην υπάρχει ανάγκη

μη με αφήνεις

να ξεγλιστράω 

είναι η κάθε στιγμή

διάπυρος πόθος

ένα σύμπλεγμα 

μόνο νιώθω

και δεν το νιώθω

όντας μέρος του

διαλύομαι σε αυτό

χρόνος που δεν γνωρίζει

το χρόνο

κανείς μας 

δεν υπήρξε ποτέ

εκεί το κορμί

συγκλονιστικά μείνε

καμπή σύνορο

πέρα από το όριό σου

δεν μπορώ να προσδιορίσω

την ψυχή μου

τα χάνω όλα

φαιδρός κι ευτυχισμένος

δεν μ' εχεις δει

ποτέ άλλοτε

αυτή την έκφρασή σου

αδύνατον να περιγράψω

σε ξέρω ωστόσο

τέλεια σε διαγράφω

με την παλάμη και το στόμα μου

δεν έχω δει ποτε

[πιο διάφανα

δεν έχω εγκαταλείψει ποτέ

τόσο ολοκληρωτικά

το εγώ\

δεν το χω δει ποτέ άλλοτε

να σβήνει έτσι κάθε

περίγραμμα

όλα μέσα στο αστρικό αιδοίο

διαχέονται στροβιλίζονται

τα κατέχω όλα τώρα δα

δεν ξέρω κανένα τώρα, μετά ύστερα

λίγο πριν

εκτοξεύοντας ένα νέο γαλαξία

όλα χάθηκαν

κι όλα υπήρξαν

από πάντοτε

κράτα με

να επιστρέψω πίσω

και κοίταζέ με τώρα

στα μάτια

όπως ποτέ