Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ένα λεπτό

Ένα λεπτό ακόμα
δεν θέλω να έρθει
κι έρχεται
η λαχτάρα μου
κάποιες φορές
παραλύω\
αδύνατος ν' ανταπεξέλθω
δεν κοιμάμαι
δεν ξυπνάω
να, αν με ξεχνάς
τι θα γίνομαι
μέσα στο χάος μου
θα παραδέρνω
παραμονεύοντας
σαν τη γάτα
στριμώχνεται στα πόδια μου
για ενός λεπτού παίγνιο
κι ύστερα κλειδώνει η πόρτα
έφυγαν όλοι
έφυγες και
το σπίτι δεν ξέρω'
όσο ξαφνικά μεγάλωσε
άλλο τόσο δεν με θέλει
οι τοίχοι γκρεμίζονται
ένας αέρας κρύος με διαπερνά
το κρεβάτι αφήνω ξέστρωτο
κι αγγίζω πάλι και πάλι
τα ρούχα σου
αναζητώντας ένα ψίγμα
κάτι λίγο
σαν κρυπτολαγνεία'
βαθιά ανάσα
τα μάτια κλειστά
οι κόρες διεσταλμένες
όλα ανεστραμμένα
έλα γρήγορα
δεν μπορώ να κρατήσω άλλο
το ταβάνι
αγάπημουπουκουράστηκες
εγώ θα σε φέρω εδώ
θα σε φέρω επάνω μου
΄όχι, όχι, δεν είναι πράγμα
δεν είμαι το κουτάβι σου
χωρίς να το σκέφτομαι
\τυλίγομαι, να, στα πόδια σου
κυλιέμαι χάμω να με χαϊδέψεις
κάνε με ξανά ζωντανό
πάρε μου και δώσε
το φιλί σου
το ζεστό σου στόμα
τα υγρά απαλά σου χείλη
πιστός σου
και δέομαι
ενεός και φλέγομαι
αληθινός
ένας χαζός ειλικρινής
παιδί και μεγάλος
σοβαρός και έφηβος
έλα στο πλάι τώρα
και κλείσε με
χωρίς τέλος
να μην έρχεται ποτέ
αυτό το
"ένα λεπτό"




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά