Στρογγυλό

Απόψε
δεν θέλω να πω
παρά
κάτι τόσο μικρό
δεν είναι άπρεπο
ούτε ν' ακουστεί
σαν κάτι κοινότοπο
έξω
είναι τόσο έντονος
αυτός ο ουρανός πόθος
τι είναι  αυτό που
που τόσο κρυφά
πυροδοτεί
το πάθος μου
πάλι, χωρίς να το σκεφτώ
με γέμισε χαρά
μα είναι δυνατόν
και μόνο που ακούω
τη χροιά σου
είναι κι αυτή η εικόνα
τόσο ξεκάθαρα δική μου
εδώ μπροστά μου
άφησέ με
να περιγράφω
αυτό το λίγο
το ελάχιστο λεπτό που
σε ακολουθώ λαθραία
όταν σηκώνεσαι
με το γνωστό
νευρικό βήμα
η κίνηση
να καλύψεις λίγο παραπάνω
αυτό το όμορφο σημείο
που ίσα ίσα
πιο πολύ αποκαλύπτεις
το βλέπω
και το αποτυπώνω
ακαριαία
ένα γρήγορο λίκνισμα
φευγαλέο
και απόλυτο
η θέα σου
τόσο σίγουρη
τόσο εφηβικά εύπλαστη
οι κόρες διαστέλλονται
επιβραδύνοντας το χρόνο
το χέρι σου διαγράφοντας
το τόξο
ένα ελάχιστο λεπτό
πώς γίνεται να μένει έτσι
ανεξίτηλο
και να το φέρνω εδώ
ξανά και ξανά
κοριτσίστικα
και γυναικεία
ξέρεις πολύ καλά
να με μαγνητίζεις
δεν χρειάζεται να κάνεις
τίποτα παραπάνω
μόνο αυτό
δώσε μου αυτή την εικόνα
το θέλω τόσο
κι ας μην με βλέπεις
σηκώνεσαι
ένα δύο βήματα
στρίβοντας στην πόρτα
αρκεί
και μόνο αυτό
πόσο πολύ
πόσο περιμένω
ένα ελάχιστο
μικρό σου δώρο
για τα μάτια μου
για τις νύχτες μου τις άλλες
για τα κρυφά μου όνειρα
τα υγρά
είναι δικό μου
γυναίκα
να ξερες μόνο
πώς με αυτό το ελάχιστο
όλα σ ένα κορμί αποκαλύπτονται