Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Απόψε

Απόψε είμαι δύσκολα
μια ησυχία
δεν τη θέλω
και προσπαθώ να κρατηθώ
δρόμοι ξένοι
κάποιος δίπλα τραγουδάει
μέρες μου μοναχικές
μα πιο πολύ οι Κυριακές
πώς να με σκέφτεσαι άραγε
και άλλο τόσο να με θες
θα κατεβάσω τα ρολά
ας έβρεχε τουλάχιστον
θα είχα ένα λόγο
μα πού να πάω και να σταθώ
γι' αυτό λοιπόν και μένω εδώ
εδώ απλά και συλλογίζομαι
με το κορμί
που είναι εσύ
ακούω στη σκάλα
τα τακούνια σου
τρέχει η καρδιά μου τόσο γρήγορα
κάθε φορά
που δεν μπορώ να εξηγήσω
με ποια λαχτάρα
ποια αγωνία
σαν μυστική μου συμφωνία
ας ήταν να σ΄αντίκριζα
με τα παπούτσια σου βγαλμένα
εδώ απλά μόνο για μένα
να σε δω να μπαίνεις
να αγαπώ ό,τι ανασαίνεις
βλέμμα τριγύρω
δεν έχει αλλάξει κάτι
εσύ ν' αναζητάς
είναι ο χώρος μου μικρός
είμαι και γω
μα σε χωράω
σε έχω μέσα μου διαρκώς
δεν το μπορώ
να σε μοιράζομαι
σε χρόνο άσχετο, λειψό
άλλη μια μέρα
άλλη μια ώρα
ζωή κυλάει
εμείς μαζί της -  πώς αλλιώς -
δεν μέτρησα απόψε στο  κορμί σου
ούτε έναν πόντο
δεν χόρτασα τη θέρμη σου
δεν έζησα και πάλι
όπως σε σένα μόνο ζω
χρόνος αργός
με τον εαυτό  μόνος απέναντι
περπάτησα γυμνός
από κάθε αίσθηση
σαν άνθρωπος απλός
για ένα φιλί
θα ήταν υπέροχα
θα ήταν κάτι και τα πάντα
να περπατάω δίπλα σου
να σε κοιτάζω όπως περνάς
μ αυτή την αίγλη της γυναίκας
με το μυστήριο και το άρωμα
όχι μονάχα με την όσφρηση
πώς να το πω
ξέρω τη γεύση σου
ξέρω το δέρμα σου
το στόμα σου
τα νιώθω όλα ένα
σ απομυζώ κι εσύ το ίδιο
δεν υπάρχει διαφορά'
καταλαβαίνεις
μυς, χέρια, πόδια
ένα αξεδιάλυτο
έλα και πάλι
να ενώσεις τα δυο άκρα
χωρίς αυτό θα εκκρεμώ
θα  υπάρχω και δεν θα είμαι
με την ώρα το λεπτό
κοίτα, για σένα μόνο εγώ
πες μου πως είναι αρκετό
πες μου
θα είμαι πάντα
ένα παράθυρο ανοιχτό
κάτι δικό σου ν ' ακουμπήσεις
ένα τραγούδι που θα λέω
όπως για σένα μόνο ξέρω
και δεν θα λέει ποτέ πολλά
θα 'ναι από μόνο του απλά
ένα ιδρωμένο σ' αγαπώ

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά