Το φιλί

Έβλεπα σήμερα
πεταμένες φωτογραφίες
στιγμές ζωής
στην ανακύκλωση
ανεβαίνοντας στο βουνό
άλλη μια μέρα
κουβαλώντας
ανερμάτιστα
δεν κρατώ ποτέ
λογαριασμό
είναι απολύτως αδύνατο
να κρατήσω μια σειρά
να υπολογίσω
τις μέρες, τα χρόνια
περάσανε δεκαετίες
και κανείς δεν με ειδοποίησε
ήξερα πως
είναι δική μου η ευθύνη
δεν τη φορτώνω επάνω
στις όμορφες πλάτες σου
όσο κι αν θα ήθελα
να τις έχω εδώ
για μένα
ξέρεις, μέσα σε όλα αυτά
είναι που
βλέποντας μετά
καθώς κατέβαινα
το ζευγάρι
στο ωραίο σπίτι
να ξεφορτώνει τα ψώνια του
απ' τ' αυτοκίνητο
λες, κοίτα,
αυτό είναι κάτι
που μπορείς να κρατήσεις
όταν τελειώνει η μέρα
να μοιράζεσαι κάτι
τόσο μηδαμινό
τώρα μην ακούς εμένα
που ψάχνω το πώς και γιατί
όλα περνάνε εκεί έξω
τα βλέπω
τα γνωρίζω
καταγράφω τις εκδοχές του κόσμου
που δεν έζησα
μη  θυμώνεις μαζί μου που
αδέξια προσπαθώ να κάνω
τα πράγματά μου είναι
αυτά που  θέλω
όχι επειδή είναι σωστά
αλλά επειδή δεν ξέρω κάτι άλλο
παρά ν' αγαπώ αδέξια
να χώνομαι στη ζωή σου
και να απομυζώ την κάθε σου ενέργεια
μην μου λες για πράγματα άγνωστα
όχι γιατί θέλω να ξέρω
όχι για να είμαι το ένα
αποκτούν όλα νόημα
αν τα βλέπω μέσα από σένα
ίσως, δεν θα καταφέρω ποτέ
να έχω κάτι που να αξίζει
να στο χαρίσω
όμως, θυμάμαι ακόμα
τη γραμμή στα μάτια σου
κι έχει σημασία
να θυμάται κανείς
έχει σημασία να βλέπω
το νέο σου πρόσωπο
κάθε φορά
μια ζωντανή απόδειξη
πως υπάρχουμε
αν δεν μπορώ να διακρίνω
αν κοιτάζω αλλά δεν βλέπω
δεν είμαι άξιος
να με προσέχεις
αγάπη μου, όμως
θα διαλυθώ σαν αστρική σκόνη
και θα γίνω
η γραμμή
των ματιών σου
θα εκραγώ και θα γίνω
το γέλιο σου το διάπυρο
θα κυλίσω κάτω και θα γίνω
το χώμα που πατάς
θα υψωθώ και θα γίνω
το λικνιστό βάδισμά σου
στις σκάλες
θα μπω στο ποτήρι και θα γίνω
το ζεστό σου μεθυσμένο φιλί
φίλα με μόνο
κι άλλο τίποτα
μη μ' αφήσεις να λέω
ποτέ ξανά μια λέξη
μόνο το δικό σου φιλί
αυτό μονάχα
για σένα να ζω