Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

η ζωή μας

Το ένα
λεπτό
που με γεννάς
into you ενώ
αφήσαμε πίσω τους χειμώνες
οριστικά
το φιλί στρογγυλό
στον έσχατο χρόνο
από καιρό
\ελεύθερος δεσμώτης
με μάτια κλειστά
μετέωρος για πάντα
στα λεία δώρα σου
παραδομένος
εκούσια καλπάζοντας
στα στίλβοντα
ηδονικά
χωρίς καμιά αμφιβολία
βαθιά αγαπημένη
στη βέβηλη προσευχή μου
πριν με ξυπνήσει
το κουδούνι
απ' τις σκιές βγαίνοντας
εδώ και ώρα
στα χέρια σου
στο νου μου η πνοή σου
ανεξερεύνητος στο άπειρο
η πείνα της Κυριακής
και η πνοή μου στο σήμερα
μέλι στο κατωχείλος
λείχοντας διάχυτα
μια υγρή ρευστή θερμότητα
από κάτω τα σημαίνοντα
αξίωμα τα κάτω άκρα
με βάδην στον προορισμό σου
ωςκαιτοναέρα
ωςκαιτονερόκαιτοφως
κ ι αυτό δε ν είναι
παράταιρα ταιριασμένα μέρη
είναι η ζωή μας
και χαίρομαι και γελάω
είναι η ζωή μας;
τώρα, χθες αύριο
δεν είναι τίτλοι
είναι η ζωή μας

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά