Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το Ένα

Το περισσότερο που ζητάς
ό,τι ποτέ ζητήσεις
μια ζωή κανονική
όχι γυρίσματα
switch on  - swithch off
είναι σκληρό
και είναι δύσκολο
αλλά πέρα για πέρα
αληθινό
κάθησε και δες
τη ζωή
χωρίς τα πολλά φίλτρα
της νόησης
δες με την καρδιά
φέρσου ανόητα
σαν παιδί
τι νόημα έχει
ενηλικιότητα, σπουδαιοφάνεια, καμώματα και πόζες
για τον έξω κόσμο
άλλοι γίνονται ξένοι
άλλοι σκληραίνουν
ή βγάζουν όλον τον πόνο
σ' ένα ξένο κορμί
εδώ
δεν έχω άλλον
εκτός από εσένα
να πονάω
πρόσωπο με πρόσωπο
πόσες στιγμές αλήθειας
μπορεί να χωρέσει μία ζωή
δεν υπάρχουν απαντήσεις
έξω απ' την αγάπη
δεν υπάρχει σε θέλω με θέλεις
έξω απ΄ την αγάπη
σοβαρά
είναι όλα πολύ σοβαρά γιατί,
εδώ μιλάς για τις ζωές
εδώ δεν μιλάς καν
σωπαίνεις
και χάνεσαι μέσα στο πρόσωπο
βλέπεις και κοιτάζεις
και πιο πολύ δεν βλέπεις παρά
γνωρίζεις '
έχει σιγουριά και μέλι
αυτό το βλέμμα
δεν γελούν ποτέ τα μάτια
το ξέρεις αυτό
τα λόγια είναι μικρά και λίγα
ακόμα και τα μεγάλα
δεν μπορούν να χωρέσουν
την προσδοκία μιας ζωής
μια ζωής ε...
πρόσεξε απόψε
πόσες φορές ήδη το ανάφερα
προσέχουμε όταν μιλάμε γι αυτό
δεν σπαταλάμε έτσι τον αέρα
δεν ξεφυσάμε απλά τους ήχους
απ' τα πνευμόνια μας
απ' την καρδιά στέλνεις
κατευθείαν
αυτό το μοναδικό
το λευκό, λείο
όμορφα μυρωδάτο
σαν ανθισμένος κόλπος
αυτό το ανεπιτήδευτο
το ένα της ζωής
το σ' αγαπώ


Τεκμήρια της εφηβείας μας...τότε και σήμερα και πάντοτε!



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά