Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εκκρεμεί

Δενμπορώ
να κάνω τον αδιάφορο
μη μου ζητάς
μόνο αυτό
ό,τι άλλο θες
μόνο μη λες
πως θες εγώ
μην είμαι εγώ

θα πληγωθώκαιθαπονέσω
θαπετάξωθαμαζέψω'
όσηδύναμημουμένει
θακρατώκότνραστορεύμα
θακρατώκόντραστοψέμα
μετοσώμαθαπαλεύω
νακρατήσωαυτότοκύμα
πουόλουυψώνεταιανεβαίνει

σκηνή 2η:
\στο γραφείο γυμνός
δεν ξέρω πως βρέθηκα
ξεβράκωτος
μ' ένα γελοίο μακό μπλουζάκι
ακούω τις φωνές των πρωινών συναδέλφων
και λέω: πρέπει να πάω να ντυθώ
όμως, ω του θαύματος,
περνάνε δίπλα μου
σαν να μην υπάρχω
είμαι ξεβράκωτος στο γραφείο
και κανείς δεν το παρατήρησε
σαν να μην υπάρχω....

σκηνή 3η:
στο δρόμο
στάση για καφέ
χαρακτηριστικόςήχοςεςεμες
γυαλιά ηλίου off
γυαλιά πρεσβύωψ on
σου  έστειλα μήνυμα το πρωί
και η απάντηση:
ο λογαριασμός σας εκκρεμεί
εκκρεμεί
εκκρεμεί
λευκή σιωπή
σσσσσσσσσσσσσσσσσσσσσ
είναι φοβερό
να μη χτυπά τοεσεμεσ
είναι φοβερό
να ξέρω πως είσαικαιδενείσαι
πού να περιπλανηθώ
να σε βρω
πόσο μικρός πεπερασμένος
είναι ο χρόνος
σαν μέσα σε μια γυάλα
κι εμείς χρυσόψαρα
πουκάποιος τα παρατηρεί
που όλο κοιτάνε προς τα έξω
κι όλο γυρνάνε προς τα μέσα
πού να βρω
πού να τρέξουμε
πώς να κρυφτώ
κάτω από το πέλμα σου
και την κρίσιμη στιγμή να πω
να, σε ξεγέλασα
βλέπεις είμαι εδώ, ακολούθησα
τα βήματά σου
τη μυρωδιά σου
αυτά που αγγίζεις
εκεί που πατάς
εκεί, στα πόδια σου
κολλάω σαν τη γάτα
και σέρνομαι και τρίβομαι
για ένα τόσο άγγιγμα

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά