Για το δρόμο

Γύρισες πίσω

και κοίταξες

ταυτόχρονα

αλλάξαμε γρήγορα ματιές

θα ξανάρχομαι πάντοτε

θα γυρνώ σε σένα

να το ξέρεις

και βάδισα

πιο ανάλαφρος

για τη συνέχεια της μέρας

μόνο να

όταν ήρθε πια το βράδυ

κι ήταν η ώρα

που οι άνθρωποι

μοιράζονται παρηγορητικά

αγκαλιά και φιλί

όχι όλοι ίσως

μα κάποιοι μπορεί

γιατί  όλοι θέλουνε

να κρατηθούν

ν' αντέξουν

άλλη μια μέρα στις τόσες

στις εβδομάδες

μα τι σημασία έχει

ποιος μετρά

εγώ μετράω αγάπη μου

κι όταν ξεχνώ να μετρώ

δεν είναι πως δε νοιάζομαι

είναι πως δεν θέλω να σκέφτομαι

και να ξέρω πως σκέφτομαι

εγώ δες

πώς είναι δυνατόν να γίνομαι

κάτι τόσο συνηθισμένο

γιατί θέλω να είμαι λίγο από

συνηθισμένους ανθρώπους

η γυναίκα που κάπνιζε

στο μπαλκόνι

ή ο ηλικιωμένος

που μιλά στο τηλέφωνο

κάποια λίγα ψώνια

της ημέρας 

τα βιαστικά αυτοκίνητα στη λεωφόρο

το ραδιόφωνο στο ταξί

τα ζευγάρια που πάνε

γυμναστήριο

όλα αυτά

και τίποτα απ' αυτά

δεν αξίζει όσο

ένα βλέμμα σου

πάνω απ' τον ώμο

ένα τελευταίο 

γελαστό βλέμμα

κρατάω για το δρόμο