Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Μέσα

Οι διερχόμενες μέρες
κυλήσανε
μείναμε εμείς οι λίγοι
να απορούμε
κι όλα γύρω μας περνούσαν
ήταν ένα όμορφο απόγευμα
γιατί σε είδα
είδα πολλά από σένα
πράγματα που
έτσι μπορείς και 
τα παρατηρείς καλύτερα
θέλω να πω
με μια ματιά πάντοτε
καινούρια
και άφθαρτη
κι είναι ωραίο αυτό
δεν χρειάζεται καν'
να το ονοματίζω
μόνο
να βλέπω βαθιά μέσα 
στα μάτια σου
ή όταν σκύβεις
για να δεις τα καρτελάκια
την καρδούλα
το μικρό κούμπωμα πίσω σου
σαν να φυλάς εκεί
κάτι για μένα
που είμαι ολόκληρος
ένα μεγάλο μάτι
που σε παρατηρεί
πόσο θα ήθελα 
να ήμουν μια πύλη
σε άλλη διάσταση
ν' ανοίξω
κι εκεί για πάντα
να σε κρατήσω
εσύ αγάπη μου'
ελεύθερη αδάμαστη
μα και λίγο θλιμμένη
το ήξερα αυτό
το είχα δει απ' την αρχή
για τούτο ίσως και
δεν χορταίνω να σπουδάζω
μέσα σου
αχ, να βρεθώ ξανά εκεί
που  μόνο μπορώ
να είμαι κορμί
απ' το κορμί σου
ό,τι σκορπώ μες τα χαμένα
μέσα σου μόνο
να το κλείσω



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά