Ταξιδιώτες

Βλέπουμε
μαθαίνουμε αναδρομικά
κοίταξε
τώρα πια
δεν γίνεται να ζω
έξω από σένα
γι' αυτό καμιά φορά
στέκομαι λίγο
και κοιτάζω
έχοντας συνείδηση
της αίσθησης αυτής
θέλοντας να συλλάβω
μεμιάς
αν γίνεται
όλη  την αλήθεια
που μας περιβάλλει
είσαι καθ' οδόν
για το ταξίδι
και φτάνοντας σε μια κορφή
στέκεις και κοιτάζεις
από κάτω
πέρα στο βάθος
απλώνεται η θάλασσα
με υποσχέσεις για ένα
μακρύ υγρό καλοκαίρι
πίσω βλέπεις
τις στροφές
τα φιδογυριστά περάσματα
ανηφόρες
προσπάθεια
επιμονή
πιστεύω σε σένα
πίστεψε σε μένα
λες λοιπόν
βλέποντας και πίσω
και πέρα πιο μακριά
λες, πόσο γεμάτο το ταξίδι
πόσο καλά ως εδώ
και εύκολα
και δύσκολα
και πόνους και χαρές
έχει η αλήθεια
πώς ξεκινήσαμε
πώς νέους χάρτες ξεδιπλώσαμε
και νέες διαδρομές
ο ταξιδιώτης
δεν χάνει ποτέ την πίστη του
ούτε και έχει
φόβο για το χρόνο
η καρδιά του χτυπά γοργά
κι όλα τα καλωσορίζει όταν
όταν δεν παίρνει
μόνος του το δρόμο
όταν τα χέρια ενώνονται
πλέκουν τα δάχτυλα
δαχτυλίδι και σύμβολο σωστό
ψυχή και σώμα ένα
κι ως τά 'χεις πια αυτά
όλα μα όλα πια
τα έχεις