Ευρήματα

Κι έρχεσαι και λες

όχι δεν ζητώ πολλά

μόνο τα πάντα

θέλω να καταλαβαίνω

να μπαίνω στα πιο βαθιά κύτταρα

στις διεργασίες που συμβαίνουν 

πίσω από ένα λαμπερό χαμόγελο

μέχρι που σε κάνει

ν' αναρωτιέσαι

για τη δύναμη

το σθένος

η εικόνα

η ομορφιά λειαίνει

δίνει τόνο

γονιμοποιεί τη μέρα 

έτσι τα πράγματα

δεν κυλάνε απλά

βρίσκεις διαρκώς

αιτίες και αφορμές

όχι για την επιβεβαίωση

αλλά για την ανακάλυψη

εκ νέου

με κάθε ευκαιρία

ν' αναζητάς το αναπάντεχα

διαφορετικό μέσα στο ίδιο

α, δεν είμαστε ένα δοχείο

που σήμερα γεμίζει

ένα υπέροχο άρωμα

και μετά

έρχεται  ο πόνος

λένε πως μας κάνει

πιο αληθινούς

μην εκπλήσσεσαι λοιπόν

που αναζητώ ένα πέρασμα

για τα πιο σκοτεινά ευρήματα

κάτω από την επιφάνεια

η υποφώσκουσα κατάφαση

στα μεγάλα και δύσκολα

κρίνεται 

συνθλίβεται ο λόγος

παρηγορητικά στρώματα

από φωνήεντα που 

συχνά σκοντάφτουν άκομψα

επάνω στα προφανή

κάτω από την επίστρωση

σκάβοντας να εκπλήσσεται

το ίδιο το πρόσωπο

καταγράφοντας συνέχεια

ή σκιαγραφώντας τόνους

στιλπνά ευρήματα

άμοιρα του λόγου

συ μου έμαθες

τα πιο όμορφα

να μην τα κρύβουμε ποτέ

να αιφνιδιάζουμε

το κάθε μικρό στιγμιότυπο

ωστόσο τα μάτια

δεν λανθάνουν 

το μέλι αυτό

γεύομαι με τα δάχτυλα

και την καρδιά μου

κι ευχαριστώ που μπορώ

ν ' αποθηκεύω

κάθε λεπτή απόχρωση

μα και το γλυκό φως

που κατοικεί 

από πάντοτε

μέσα στις κόγχες τους