Όπου είσαι

να πάρω τα σκουπίδια
θα σου έλεγα πριν φύγω
τρέχω θα αργήσω, άργησα
α, και το βράδυ μην ξεχάσεις να...
αυτά όλα που λέγονται
στην κανονική ζωή
από τους κανονικούς ανθρώπους
στους κανονικούς ρόλους
παίζω λέει ρόλους, ο άλλος
εμ, βέβαια, όποιος έχει την πολυτέλεια
να ζει
και ναστοχάζεταιπάνωσεαυτόπουζει
στον ύπνο μου
έβλεπα πάλι
κάποιες μακρινές κοιλάδες\
σανστάχυαμεθίνεςαπόανέμους
έψαχνα μετά φωτογραφίες
ταξιδεύουμε καμιά φορά
με το νου
άλλοτε είναι τόσο απλό
ένα τηλεφώνημα απόσταση
όπου και να με καλέσεις
θα έρχομαι
γιατί είναι καλά
είναι τόσο καλά
να ξέρεις
απόλυτα
γλυκά κυλάνε
αυτά τα λίγα λεπτά
ό,τι πολύτιμο
παίρνει τη διάρκεια
που του δίνουμε
έρχομαι
όλο και περισσότερο
κοντά
δένομαι
το καταλαβαίνεις
με αυτό το δέρμα
με την οσμή του
που δεν μπορώ
να ονοματίσω
τα πράγματα που κατέχουμε
δεν χρειάζονται ονόματα
αρκεί που νιώθω
αυτή τη ζωώδη
γλυκιά έξαψη
όπως τα βρέφη
ηρεμούν
με την όσφρηση
αυτή την αίσθηση
που δεν έδωσε
η φύση
νατηνέχω πλουσιοπάροχα
κι όμως
πλουτίζει
όλες μου τις αισθήσεις
ακόμα και μια
στιγμιαία
επαφή
στο γυμνό σου ώμο
τώρα θα πετάξω
όλα μου τα ρούχα
και θα βυθιστώ γενναία
σ' αυτή τη λίμνη
που με γεννά
νέο,
σίγουρο
γεμάτο
δεν ήταν απλά ένα φιλί
το πρελούδιο
κάθε νύχτας
και μέρας μου
ποιος πρέπει λοιπόν
να πει ευχαριστώ
ένα μεγάλο
διαρκές ευχαριστώ
στη ζωή
που τρέχει, γελάει
πονά, λυγίζει
και ξαναβγαίνει πάλι
ζωντανή, χαμογελαστή
επιθυμητή
το  μοιράζομαι αυτό
το ευχαριστώ
μόνο μαζί σου
θα έρχομαι'
όπου κι αν είσαι