Δική σου ζωή

Σ' αυτή τη ζωή
αυτό που μένει
όλη η περιουσία μας
τα συναισθήματα
καταλαβαίνουμε τον κόσμο
μόνο και μόνο γιατί
αυτό που αγγίζεις
με κάνει
να υπάρχω
για μία μέρα
ή και λίγες ώρες
λίγο παρακάτω
λίγο παραπάνω
τι σημασία έχει
αφού εσύ θα με κάνεις
να βγαίνω
μέσα από το κέλυφος
ένας πυρήνας
ατόφια ύλη
είμαστε αυτό που νιώθουμε
τίποτα λιγότερο ή περισσότερο
στο τέλος της ημέρας
ένας απολογισμός
που δεν μετριέται
καθόμουν
στο μπαλκόνι
και όλα ήταν τόσο
καθαρά συμπαντικά
ένιωσα χωρίς καμια προσπάθεια
όλην εκείνη
την αισθητική συμφωνία
σήμερα ήτανε μια μέρα
που την έζησες
όχι ένα παθητικό πέρασμα
σμιλεύτηκαν όλα ξανά
από την αρχή μέσα σου
πώς να το πω
το αδιαμόρφωτο          
πήρε και πάλι
ένα σχήμα
ξεκάθαρο
και ενιαίο
το περίγραμμα
χωρίς τα όριά του
ανοιχτήκαμε
σαν τα φύλλα
που ξεδιψάνε
πόσο εύκολα
κυλάνε όλα όταν
στη σιγουριά του να αφήνομαι
να με αφήνεις
να οδηγώ
και να οδηγούμαι
να, ο προορισμός
το ταξίδι με όλο το σώμα
σε συνάφεια
χέρια, στόμα, πνοή, γεύση
το μέλι στον ώμο σου
και λέω αυτό είναι η διάρκεια
το συνεχές
άφησέ με ξανά
όσο μπορώ
στο ένα σου
να υπάρχω
να ενωθούμε σμίγοντας
αφήνοντας πίσω
κάθε τι κενό, λίγο
το ενδιάμεσο φορτίο
μαία ηδονή
γλυκός κάματος
δεν θέλω να ζω εκεί έξω
το ξέρεις;
πάρε με εδώ
μη με αφήνεις
να διασκορπίζομαι μάταια
ένωσέ με
όλη η ικμάδα σου
από τ' ακροδάχτυλα
μέχρι τους λωβούς
και τη μικρή μυτίτσα
στον αυχένα
όχι, δεν παίζω
είναι όλα αυτά
πολύ σοβαρά και οριστικά
δικά μας
αιτούμαι ζωή
πάραυτα
τη δική σου ζωή