Στο μυαλό μου

Κι όλο λες
πάλι καλά
έλα, κοντεύουμε
αγγίζοντας στον ήλιο
τόσο ζεστή
τόσο κοντά
είναι απαγορευμένα
εκεί
να ήταν δυνατόν
στην άμμο
σαν να μην υπάρχει κανείς
και δεν υπάρχει
νιώθω μόνο
την ένταση
στο κρύο νερό
και σφίγγω το κορμί
είναι μικρή η στιγμή
ένα απειροελάχιστο
αλλά στα χέρια σου
στο δρόμο
κάτω από βλέμματα αδιάκριτα
έχεις δίκιο
πόσο καλά με ξέρεις τελικά
θα κλείσω τώρα τα μάτια
και χωρίς αναπνοή
θα αφεθώ στα χέρια σου
αυτή τη μικρή στιγμή
θα διαστείλω στο άχρονο
ξεχνάω τα πάντα
χρόνος ακίνητος
νικημένος εκούσια οριστικά
διαχέομαι παντού γύρω σου
είναι σαν
να με ενώνεις
έστω κι έτσι
έστω και για τόσο
με την πηγή
ω ναι
το ζητούσα τόσο
τι ήταν θα πεις
πόσο λίγο
ένα πέρασμα φευγαλέο
μια λάμψη ίσα
αλλά τόσο εναργής
τόσο για να με κάνει ξανά
αυτό το άλλο που
σ' αρέσει να βλέπεις
ω, μα είσαι τόσο απλός
ένα τόσο δα χάδι
μου έλειψε αυτό το δέρμα
χαρτογραφώ πάλι
με τα χέρια μου
την κάθε του πτυχή αναζητώ
με αγγίζεις
αναγνωρίζω κάτι γνώριμο
δικό μου
αυτό λέω το χέρι
εκεί πρέπει να είναι
σαν κάτι από πάντα
μου είναι τόσο αφύσικο
να αγγίζω μόνος μου
γιατί εσύ
με ξέρεις καλύτερα
δίνεις και δίνεσαι
αυτό που θέλω
αυτό που ποθώ
να, εδώ το κατέχεις
δεν με νοιάζει
ας δούνε όλοι
αφήνομαι απόλυτα
στο δικό σου ρυθμό
που είναι ο δικός μου
δεν είναι μόνο ό, τι φαίνεται
είναι πάνω απ' όλα
που εξαίσια με παίζεις
μέσα στο ίδιο το μυαλό μου!