Τόπος

Το δελφίνι
μια θάλασσα
ήρεμη
βαθιά και σκοτεινή
φοβάσαι
δεν βλέπεις κάτω
στο βυθό
τα ρεύματα
άλλοτε η ακτή ξεμακραίνει
κατά πού να πας
να τα καταφέρεις
να φτάσεις
μην τυχόν και μείνεις
στο μέσο
αβοήθητος
παιδιάστικα πράγματα
φόβοι και τα συναφή
οι αδύναμοι
μένουν αβοήθητοι
πρέπει να παλεύεις
να βάλεις
τα δυνατά σου
στην πλατεία
δεν θα έρθει κανένας
μεγάλος αδερφός
να καθαρίσει
για λογαριασμό σου
τώρα που μεγαλώνουμε
δεν είναι κάτι
που το λες γελοίο
πολύ απλά
να κρατάς
από το χέρι'
η ανάγκη
να κατανοείς
ν΄ ακολουθείς
είναι στιγμές
που ένας δεν αρκεί
αν δεν μπορώ'
ν' ακολουθήσω
τι κάνω
αν δεν μπορώ
ν' αδράξω το μίτο
φοβάμαι
σαν να  ξυπνώ ξαφνικά
σ' ένα όνειρο
μένω πίσω
τότε
πιο πολύ χρειάζομαι
να κρατώ'
το χέρι σου
τη δύναμή σου
το σθένος σου
να τα φυλάω πολύτιμα
μέσα στην καρδιά μου
εκεί μόνο
είμαι σίγουρος
σ' αυτόν τον τόπο
που κατοικώ
απ' την αρχή του χρόνου
στην άμμο
που κολλάει στην πλάτη σου
εκεί η μοίρα μου
στο σιωπηλό κοίταγμα
σε όσα δεν λέμε
γιατί δεν χρειάζεται
να μην χρειάζεται λοιπόν
λιγότερα να λέμε
το περισσότερο
σ' ένα βλέμμα
και σ' ένα χαμόγελο
όλα