Εκκρεμές

Περιέφερα το σώμα μου
ως ένα άδειο κέλυφος
δεν υπήρχε σκέψη να
το ορίζει
σαν ένα αυτοκινούμενο
αυτόματα
στη διαδρομή
πάνω κάτω
το βουνό
κάποια βάζει το παιδί της
στο αυτοκίνητο
ώρα να φύγουμε, μητέρα
ώρα να γυρίσουμε
οι βραδινοί δρομείς
περνούν
σαν γκρίζα νέφη
όλοι κινούμαστε
κάτι άλλο μας ορίζει
ξεκίνησα ήδη
ώρα περασμένη
τώρα θα
βρίσκεσαι εκεί]
που δεν μπορώ να φτάσω
μια μέρα ακόμα
κύλησε γοργά
και αδιάφορα
εγκλωβισμένοι στο
μικρόκοσμο
δεν μπόρεσα σήμερα
να σε προφτάσω
δεν πρόλαβα τίποτα
τρέχοντας επί τόπου
σημειωτόν
κι όμως με τόσο κούραση
για να σώσω τι
δεν πρόλαβα
να βγω στο δρόμο
ανοίγοντας το γκάζι
όσο πάει
στην εθνική
να έρθω έστω για λίγο
τι έκανα εγώ
τι δεν έκανα
εντάξει ωραία
και τα καλά λόγια
και οι έπαινοι
οι βαριοί σοβαροί συλλογισμοί
των σοβαρά συλλογιζόμενων
το εκκρεμές
το χρονόμετρο
κι ο μετρονόμος
ζωή μέσα
ζωή έξω
αύριο θα ελπίσουμε
σε μια νέα διάφανη
είσοδο στον ήλιο
κοιτάζοντας πάντα
τόσο κατά τη θάλασσα'
όσο και προς τα μέσα
ακόμα κοιμάμαι στα ίδια
σεντόνια
ανασκάπτοντας έστω για λίγο
από το ανιχνεύσιμο άρωμά σου
να γίνει λίγο πιο υποφερτή
αυτή η μέρα
κι η επόμενη