Αναπνοή

Θα βυθιστώ
σε  όνειρα παράξενα
σε μέρη που
ποτέ δεν θυμόμουν
κι ίσως κάπου
να υπάρχουν
πέρα από τις σκιές
και το φως
πέρα από το χρόνο
και τις αδύναμες
αντανακλάσεις του
όνειρα που
σβήνονται με
το πρώτο πρωινό φως
όσο κι αν
επαναλαμβάνοντας
μέσα σ' ένα άλλο όνειρο
προσπαθείς ν' αποτυπώσεις
τις αλήθειες
και τα λίγα που γνωρίζουμε
τα πεπερασμένα λόγια
σκαλίζοντας σε πέτρα
ρίχνοντάς τα πέρα
 με τον άνεμο
α, είμαστε ανορθόγραφα θηρία
τέρατα σε έρημα νησιά
θηρευτές και θηράματα
κρατώντας στα χέρια μας αδέξια
μια λεπτή κλωστή
που όλο τεντώνει
κι όλο μακραίνει
η μνήμη
τα ανασυνθέτει όλα
σ' ένα διαρκές αιώνιο χάσμα
σχοινοβάτες στο ενδιάμεσο
να διανυθεί αυτή η
κρίσιμη απόσταση
στον ορίζοντα και
πέρα ψηλά
σκορπίζοντας στον ουρανό
λόγια, ψιθύρους και κραυγές
κράτησέ με εδώ
μόνο έτσι θα μπορέσω
να ερμηνεύσω τα όνειρα
μόνο στο στήθος σου
θα μπορώ να θυμηθώ
κι άφησέ με
εκεί αποκαμωμένο
παρακολουθώντας τη ρυθμική ανάσα μου
να ξαναβρίσκω μέσα σου
το αρχικό νόημα
αυτού το κόσμου
που κερματισμένος
μας εδόθη