Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Όλος

Υπό το ελλοχεύον μου βλέμμα
ανίσταται
αντίστιξης σωμάτων
καμμία αναβολή
στο όνειρο
στις αμμουδερές εκτάσεις
σταματήσαμε στο περίπτερο
για τσιγάρα
διασχίζοντας το όνειρο
με τη μοτοσυκλέτα
θα σε διανύσω
άπειρες φορές
και με τη βροχή
και με το φως
αντηχώντας μέσα στο δωμάτιο
η γάτα κουλουριάζεται
αναπαυμένη στον έρωτα
βρίσκει μια θέση
ανεβαίνουμε διασχίζοντας
τον άμμο
με γυμνά πέλματα
εφάπτοντας επάνω μου
το λαγαρό υμέναιο
απόψε αναμετρώμαι
με την ανάμνηση
καιροφυλακτώντας το χρόνο
κρατώντας μια στιβαρή
ισορροπία
έχοντας την επίγνωση
πλήρης αισθήσεων ενήμερος
στην εύπλοιά σου
ευδοκιμούν όλα μου
τα άλογα σήματα
τώρα απλώς
φιλτράροντας
τον αχνό που
περιφέρεται γύρω μου ενόσω
κρύα νύχτα
έλα να
κάνουμε άλλο ένα
άλμα στο άχρονο
ζώντας ήδη όσα
μελλούμενα και των ημερών μας
αυτά εγχαράσσονται
ξέρεις
χωρίς ειδοποίηση
χωρίς να ρωτούν
όλα είναι σώμα
ζεστά
και υγρά αποτυπώματα
εμπιστεύσου την αφή
αφήνομαι ολοκληρωτικά
διάγω εντός
και γίνομαι ένας
και όλος

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά