Από την αρχή

Τι θα μπορούσε να είναι
ποτέ
πιο σημαντικό
αυτός ο κόσμος έχει
ανάγκη
από ποιητές
ο δικός μου ο κόσμος
από τους τρόπους σου
τη γυμνή σου πλάτη
τα κλειστά μάτια
και το υποσχόμενο στόμα
πάψε δεν είναι
τρόπος αυτός
δεν θα το έλεγε έτσι
ο ποιητής της ελεγείας
μα δεν γράφω
ελεγείες
παρά μόνο για ό,τι
έχω ποθήσει
ξανά και ξανά
να δώσει ο θεός
να το ζω
ατόφια
υγρά και ζεστά
κάθομαι τώρα
απέναντι
 και βλέπω
τα βλέπω όλα
το δωμάτιο
ο χώρος αποκτά μια
πραγματική πέμπτη διάσταση
θεέ μου
σηκώθηκα την άλλη μέρα
νόμιζα πως
είχε ήδη ξεκινήσει μια
νέα ζωή
αυτή την αίσθηση
την έχω επαναλαμβανόμενα μέχρι
να πέσει
το πρώτο σκοτάδι
σαν μια βαριά κουρτίνα
τότε μόνο
όταν θα είναι ώρα
να σιδερώσω τα κομψά μου υστερόγραφα
για να ντύσω τις τρεις πρώτες
ημέρες της εβδομάδας
ω, θεέ μου
απότομη πτώση
κι άτσαλη προσγείωση
έπειτα παρηγοριές με λόγια
ένα περίβλημα οριοθετεί
το πριν και το μετά
χάνεται στο ενδιάμεσο το τώρα
κι είναι ακόμα Τρίτη
μα δεν είναι ακόμα
τόσο το χειρότερο
θα βγεις θα τρέξεις
προτιμώ μόνη μου
το ξέρω
 κέρδισα ένα γύρο ζωής
μέσα σε δυο ώρες
το ξέρω
θα γυρίσουμε πάλι εκεί και
θα ξαναζήσουμε
νέοι
από την αρχή