Όλο

Μαύρο γάλα

κάλυψε το φως

πόσοι και πόσοι

εστιάζοντας 

στη μιζέρια τους 

τυραννώντας

κάθε έννοια ωραίου

δε-κι αυτό το λένε ζωή-ν μπορώ τις άσκημες  μάσκες τους

και τις αντανακλάσεις του ανόητου κόσμου

που παραφέρεται

πόζα, δείχνω, χαμόγελα, συμφωνίες, επθέσεις, άμυνες

ένα αστείο πουλί

σαν μαέστρος στο πόντιουμ

περιφέρεται στη στέγη

από πάνω στεγνώνουν 

τα τελευταία λεπτά της αναμονής

θα σηκωθούμε χαρούμενα πάλι

χορεύοντας αντικριστά 

και θα εγγράψουμε στη μνήμη

ακόμη ένα άσκοπο σπουδαίο απόγευμα\

η μνήμη ολοέν φορτώνει

προσδιορίζοντας την ταυτότητα

ενός ανεπίστροφου ορίζοντα ]

μακρινών γεγονότων

θα επιστρέψω

στις comforting εμμονές μου

αγρυπνώντας 

το υγρό σώμα σε περιφορά

με τα χείλη απαλά

τις κόρες κλειστές τρυφερά

μέσα στις κόγχες

θα ακκιστώ 

σαν νεοσσός στο υπογάστριό σου

ψηλαφώντας τις άσεμνες θωπείες σου

και με το στόμα κολλημένο

σανπλάσματηςθάλασσας

θα ξεχυθεί το από μέσα προς τα έξω

παραληρώντας αυτιστικά

με σπασμούς ευτυχούς παραφοράς 

όλο για σένα