Δέομαι

Το ιερό αιδοίο
περίβλεπτο
σημαίνον
είναι ο κύκλος
δεν γνωρίζω άλλο
νόημα
τίποτε άλλο
πέρα απ' το λόγο
που δεν σημαίνεται
παρά
μόνο διαμεσολαβείται
εμείς ανόητοι
φανερά αδαείς
αδύνατον
να κατακτήσουμε
καθ όλου
αυτό που ξεπερνά
και επιθυμία
και  πόθο
και έκσταση
εκτείνοντας το σώμα
στο όριο του μη όντος
μια δρασκελιά ακόμα
κι όλο πλησιάζει
και ποτέ δεν έρχεται
η πλήρωση
ευλογημένο κι εωσφορικό
τέμνοντας
προς την αλήθεια
που μέσα φυλάγεις
όσο επανέρχομαι
τόσο πιο πολύ φωτίζομαι
τόσο συσκοτίζομαι
μην κατέχοντας
κανένα κλειδί
στο άδυτο
γυμνός
και καθαρμένος
έχω δίπλα μου
ένα κομμάτι ύφασμα
ραίνοντας τις νύχτες μου
φιλώντας κι απομυζώντας
την ουσία σου
αναζητώντας
μέσα στις ίνες του
τόσο που πια
έχω απορροφήσει
κάθε οσμή
κάθε ψίγμα δικό σου
η ανάμνηση παρούσα
επιτακτικά επίπονη
πόσο χαίρομαι
πόσο υποφέρω και γεύομαι
ό,τι μπορώ
μέσα απ' αυτό
προσπέφτω μέσα σου
αυτή είναι αλήθεια
ούτε εικόνα, ούτε ντύμα
ακριβό
μόνο αυτό
σφιχτά επάνω σου
να διαγράφει
ό,τι γλυκά κατεβαίνει
από τα μάτια
καμπυλώνεται, λικνίζεται
και καταλήγει υγρό και λαμπυρίζον
στίλβον απροσμάχητο
ούτε δικό σου
ούτε δικό μου
αιώνια μυστικό
και απροσπέλαστο