Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Με κάθε τρόπο

Πέρασαν μέρες
και θα περάσουν άλλες
στριμωγμένοι
στις πίσω θέσεις
ασφυκτιώντας μέσα
στον άγνωστο κόσμο
να βγω έξω
να κατακτώ
άφησέ με
στο άδυτο
να εξιχνιάζω
τι λέω, να προσπαθώ
με όλο μου το κορμί
όλα τα άρρητα
τα μυστικά αρώματα
χάνομαι για λίγο
παλεύω πάλι
να τα ενώσω όλα
σε μια ενιαία εικόνα
όπως,
όταν είσαι μέρος του όλου
δεν ξέρεις
και δεν σε νοιάζει
ούτε καιρός, ούτε φροντίδες άλλες
να ξαναβρεθούμε
μέσα στο απόλυτα άχρονο
για να ξαναβρούμε
το μίτο μας
ξέρω, πρέπει να στέκομαι καλά
μου λες
και νουθετείς
όμορφα και με σύνεση
με γαλουχείς
στο να γίνομαι μεγάλος
να μην με περισπά τίποτα
όλα να τα κάνω σωστά
εγώ, όντας ατελής
και με συνείδηση  πλήρη
να ξέρεις το πού
μπορείς να φτάσεις
αυτό είναι το θέμα
και να θέλεις να φτάσεις
έτσι, όπως
απόλυτα
πλήρως
εν βρασμώ και σε έξαρση
αρτύνομαι
την κάθε πολύτιμη ώρα
που σμίγουμε
πολύτιμη και η ώρα
του επιθυμητικού
της υπόμνησης του θέλω
ώσπου να καλυφθεί
κάθε συμβατικότητα
όχι, αγαπημένη
δεν θα είμαι τυπικός
θα γιορτάζω
την κάθε ευκαιρία
να χαίρεται η μέρα
που μας βρίσκει
με κάθε τρόπο μαζί

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Terminal

Εμπρός, όλοι όρθιοι να επευφημήσουμε ζωηρά στην τελική αναμέτρηση δεν υπάρχει νικητής ούτε και γέρας μα ο αγώνας δόθηκε η κούρσα κερδήθηκε τα καλύτερα μείνανε πίσω όπως κάτι σημάδια που βάζεις στη διαδρομή και ξέρεις ότι οδηγούν στα ξέφωτα των αναμνήσεων Εμπρός με μία ιαχή θριάμβου ν' αποθέσουμε  λίγες κόκκινες παπαρούνες τι είναι η εποχή που θριαμβολογεί το εφήμερο  κι ανεπανάληπτο  της άνοιξης που ήρθε δύσκολα κι εύκολα θ' αποδράμει αφήνονας πίσω χιλόμετρα δρόμο πόνο και δάκρυ κι αλλοτινή χαρά δίκαια μοιρασμένα

ειμαι

είμαι μ' αυτούς που το μπαλκόνι τους βλέπει στον ακάλυπτο με τους χλιαρούς μπανάλ και γλυκανάλ στίχους μ' αυτούς που δεν τα καταφέρνουν και τόσο καλά με όσους ξεχνιούνται και δεν ξεχνούν με τα υπολείμματα  των γιορτινών συνάξεων και το χλιαρό φως του αποκαλόκαιρου με όλα όσα εγκλωβίζονται σ 'ενα μεσαίο φάσμα κι ούτε θα ψηλώσουν ποτέ\ ούτε και θα χαθούν στα χαμηλά μόνο θα περιφέρονται εκεί στη χώρα του ενδιάμεσου με δίχως λόγια δίχως θάματα δίχως άξια λόγου τ' αγαπώ αυτά τα διαπιστευτήρια του ολίγου που η μετριότης των γεμίζει κενά αιώνων σαν τη λάσπη που συγκρατεί τους προπετείς ογκόλιθους και λίγο αν λείψει απ' τους αρμούς σωριάζονται όμορφα όλα του κόσμου τα σπουδαία  

Χειροκρότημα

δεν πρόσεχε όλο πατούσε σε κάτι κενά κάτι ρωγμές άηχες ένα φάσμα άπλωνε άρρωστο φως έβρεχε σκόνη λέγανε πως θα περάσει υπομονή είναι ζήτημα... εξαρτάται απ' το μέτρο σύγκρισης για άλλους ένα κλείσιμο του ματιού για άλλους μια ζωή θα περάσουν όλα δεν θα σκέφτεσαι πια αν και ίσως κι εφόσον ο μαστρωπός χρόνος ασελγεί στο ανυποψίαστο σώμα παρατάσεις και παραστάσεις ο πιανίστας σκύβει επάνω από το κύμβαλο κι αναμετράται με το φοβερό κενό των παύσεων πριν το τελειωτικό χειροκρότημα