Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Με κάθε τρόπο

Πέρασαν μέρες
και θα περάσουν άλλες
στριμωγμένοι
στις πίσω θέσεις
ασφυκτιώντας μέσα
στον άγνωστο κόσμο
να βγω έξω
να κατακτώ
άφησέ με
στο άδυτο
να εξιχνιάζω
τι λέω, να προσπαθώ
με όλο μου το κορμί
όλα τα άρρητα
τα μυστικά αρώματα
χάνομαι για λίγο
παλεύω πάλι
να τα ενώσω όλα
σε μια ενιαία εικόνα
όπως,
όταν είσαι μέρος του όλου
δεν ξέρεις
και δεν σε νοιάζει
ούτε καιρός, ούτε φροντίδες άλλες
να ξαναβρεθούμε
μέσα στο απόλυτα άχρονο
για να ξαναβρούμε
το μίτο μας
ξέρω, πρέπει να στέκομαι καλά
μου λες
και νουθετείς
όμορφα και με σύνεση
με γαλουχείς
στο να γίνομαι μεγάλος
να μην με περισπά τίποτα
όλα να τα κάνω σωστά
εγώ, όντας ατελής
και με συνείδηση  πλήρη
να ξέρεις το πού
μπορείς να φτάσεις
αυτό είναι το θέμα
και να θέλεις να φτάσεις
έτσι, όπως
απόλυτα
πλήρως
εν βρασμώ και σε έξαρση
αρτύνομαι
την κάθε πολύτιμη ώρα
που σμίγουμε
πολύτιμη και η ώρα
του επιθυμητικού
της υπόμνησης του θέλω
ώσπου να καλυφθεί
κάθε συμβατικότητα
όχι, αγαπημένη
δεν θα είμαι τυπικός
θα γιορτάζω
την κάθε ευκαιρία
να χαίρεται η μέρα
που μας βρίσκει
με κάθε τρόπο μαζί

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά