Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Λεπτομέρειες

Κι έτσι μεγαλώνοντας
μαθαίνεις πως
η ευτυχία βρίσκεται
στα μικρά πράγματα
λεπτομέρειες
που συγκεντρώνεις επιμελώς
μια συγκεκριμένη έκφραση
μια κίνηση 
τα χέρια
λέξεις, άηχα περάσματα
ο ελαφρύς συριγμός
και η κούραση στο βλέμμα
το βαρύ πάτημα
το κάτω χείλος
ο σταθερός λόγος
η εκφορά των πραγμάτων
οι προσφωνήσεις
η απουσία προσφωνήσεων
αλήθεια, 
δεν χρειάζονται όταν
είσαι τόσο μέσα
τόσο πολύ
το έλα αρκεί'
τίποτα εξεζητημένο
τίποτα
μη αναγνωρίσιμο
η εξοικείωση
το μειδίαμα
το γέλιο που αντηχεί
στον χώρο
καταλαμβάνεις
κάθε τετραγωνικό 
εδώ μέσα
φέρνεις ένα γύρο
όλα παρατηρώντας ξανά
όλα σταθερά
δεν θέλω να αλλάξω τίποτα
αν δεν το αλλάζουμε μαζί
ένα βήμα κάθε φορά
μαθαίνουμε
καταλαβαίνουμε
όλο και περισσότερα
εγώ που δεν ξέρω
κι εσύ που γνωρίζεις από παλιά
θα αλλάζουμε 
παραμένοντας αναλλοίωτοι
στα μικρά πράγματα
στις λεπτομέρειες
ζω και ξαναζώ
τόσο που
έχω έναν φόβο
μη χαθώ κι εγώ μαζί τους
μια ασήμαντη
λεπτομέρεια ακόμα
στο μεγάλο σχέδιο
που είναι η ζωή
κι εμείς στιγμές της


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Κερνάω

Καλό είναι να θυμάσαι από καιρού εις καιρόν την έβδομη σφραγίδα  του Μπέργκμαν Ποτέ δεν ξέρεις αν ο τύπος αποφασίσει να τερματίσει την παρτίδα κι αυτός ο ηθοποιός βρε παιδί μου τι όνομα Έκεροτ κάτι ανάμεσα σε 'Εκτορα και Κέρβερο ο ορισμός του τελειωτικού του οριστικού του μη αναστρέψιμου βάλε ουίσκι διάολε κερνάω

Αναπάντεχα

Είμαστε οι άλλοι πετάω ένα ένα από πανω μου τα αποφόρια που φορτώθηκα στο δρόμο και πάλι ξύνω κάτω από το δέρμα ένα στρώμα εσύ ένα παλίμψηστο αυτοί θέλοντας και μη προχωράμε όλοι μαζί καταπίνοντας όλη την απέχθεια συγχρωτιζόμενος εσμός ημών και υμών με φθίνον σθένος μέρα τη μέρα κοντινοι προορισμοί μου που δεν πρόκειτα να σας φτάσω συντρίβοντας πάνω στην πέτρα το δέρας της υποκρισίας το τέρας της αλαζονείας ανακαλυπτοντας ένα πρόσωπο οικείο και ξένο αλλοιωμένο στο εσύ ξαναγενημένο  στο άγνωστο εγώ δικό μου και δικό σου αληθινό και έντεχνο αναπάντεχο και από πάντα αναμενόμενο

Σε λέω ζωή

Αν αυτό δεν είναι ζωή τότε τι είναι  ζωή μου πες μου, απ' αυτό πιο πολύ αν το κορμί δεν έχει ψυχή τότε κουφάρι σκέτο έν' άδειο κάδρο, μια χλαλοή αν το χάδι δεν  έχει καρδιά πώς θα καιγόμασταν πες μου πώς τ άγγιγμα σου δεν θα ταν φωτιά  αν το φεγγάρι ένας δίσκος κενός τότε η αγάπη ένας ήλιος  σβησμένος, ήλιος νεκρός αν τα λόγια είναι 'μήπως' και 'αν' πως να πιστέψεις αν λέω όσα δεν λέμε μόνο μετράν αν η σιωπή  δεν είναι στάλα χρυσή τότε οι σιωπές μας φωνάζουν όσα δε λέμε κι οι δυο μας μαζί κι αν τα χρόνια μας περνάνε γοργά τότε να λες 'σ' αγαπώ' να το λες η αγάπη μένει στερνά