Θα μπορούσα
καλοκαίρι
να κοιμηθώ
στην αγκαλιά σου
με τη μυρωδιά
που σαν παιδιά
μας ηρεμεί
μια φωνή
και μια ανάσα ρυθμική
πώς γίνεται λες
τη μια στιγμή
παλεύοντας
αδράχνοντας το κάγκελο
κορμί και έπαρση
στην ένωση
των αρμών
παίρνω και τίποτα
δεν συγκρατεί
να τα σπάσουμε όλα εδώ
όλα να λυγίσουνε
από την ένταση
να κοπούν τα σίδερα
να τρίζουν τα πατώματα
να πετάξουμε από το μπαλκόνι
καλπάζοντας ξέφρενα
στα αφρισμένα κύματα
κορίτσι που
σηκώνεις στις πλάτες σου
τα πιο δυνατά φιλιά μου
πατώντας γερά
ευλόγησέ με
και δεήσου σε μένα
ραίνοντας τα χείλη σου
γλιστρώντας όλη μου την ύπαρξη
στο στόμα σου
κορίτσι
όπως κανένα άλλο
άχρονη'μυστήρια
γυναίκα
ολόφωτη
το αντίθετο από το σκοτάδι
ολόλαμπρη και ασπαίρουσα
όπως ορίζεται
η κορύφωση
όπως ό,τι μπορεί κανείς
να φτάσει στον έρωτα
κορίτσι
κρατήσου γιατί
απόψε
θα προβάλλουμε γυμνά
τα σώματά μας
σμιλεύοντας νέο, δυνατό
και καθάριο
το ένα
το μοναδικό που
δεν χωρίζεται
που δεν ορίζεται
που δεν μοιράζεται παρά
αιώνια
θα σου ορκιστώ
όχι με το στόμα
αλλά με το αίμα
που αναβλύζει
και ξέπνοα
σου αποθέτω
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου